ฝนเดือนกันยายน

ดึกดื่นคืนวันอาทิตย์ 11 กันยายน 2559

เสียงฝนดังเป็นระยะ ๆ ขณะที่ฉันกำลังเรียบเรียงความคิดที่ไหลบ่าและร้อยเรียงตัวอักษรให้ทันเท่าใจ
แต่เชื่อเถอะว่าไม่มีทางทำได้เพราะความคิดมักไปไวกว่าแสง เร็วกว่านิ้วมือปูด ๆ บวม ๆ ของฉัน
ถึงอย่างนั้น ยังไงคืนนี้ขอฉันบันทึกความรู้สึกเก็บไว้สักหน่อยเนื่องจากปีนี้เป็นปีที่ทำอะไร ๆ น้อยเหลือเกิน
อ่านหนังสือน้อย เขียนบันทึกน้อย อัพบล็อกน้อย ออกกำลังกายน้อย ฟังเพลงน้อย ดูหนังน้อย ไปไหนต่อไหนน้อย
ทำงานน้อย ติดต่อสื่อสารกับคนอื่นน้อย เพื่อนน้อย ฯลฯ จนฉันนึกไม่ออกว่าฉันเอาเวลาที่เกินครึ่งปีไปทำอะไรมากมาย

ไม่อยากย้อนคิดให้ปวดใจ
ผ่านมาแล้วพยายามให้ผ่านไป

เอาอย่างนี้ดีกว่าสรุปเรื่องราวในปีนี้ที่เกิดขึ้นและรู้สึก (เท่าที่จำได้และนึกออก) ไว้อ่านวันหลังก็แล้วกัน
1. การนอนเป็นสิ่งที่ดีที่สุดยามที่ร่างกายอ่อนแอ
2. การไม่ทำอะไรเป็นสิ่งที่ดีที่สุดยามที่จิตใจอ่อนแอ
3. ห่างเหินกับเพื่อนไปเรื่อย ๆ โดยตั้งใจเพราะไม่อยากอยากเจ็บปวด (ซ้ำแล้วซ้ำอีก)
เราเป็นมนุษย์ที่แทบไม่มีตรงกลาง ไม่ตึงก็หย่อน ความเจ็บปวดมันผ่อนปรนยากเหลือเกิน แม้ไม่อยากเลือกก็ต้องทำ
4. ชอบอาชีพตัวเองมากขึ้นถึงจะไม่หวือหวา แต่ประทับใจทุกครั้งมากน้อยและมีรายละเอียดที่แตกต่างกันไป
โชคดีที่การเป็นนักเขียน นักสัมภาษณ์ (แอบเรียกตัวเอง) ทำให้ได้เรียนรู้ ได้พบเจอพูดคุยกับคนใหม่ ๆ เสมอ โดยเฉพาะคนเก่งและคนดี
5. ไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่ง กดดันและจริงจังเสมอเมื่อต้องเขียน
6. ความเป็นแม่เป็นสิ่งที่เราไม่อยากเป็นและไม่มีวันทำได้
7. ความขมขื่นอยู่ข้างกาย อยู่ข้างในใจเสมอ
8. ทำความรู้จักใครบางคนเพื่อจะสานต่อความสัมพันธ์ แต่สุดท้ายก็เป็นเราที่ปิดประตูไป
เป็นการเรียนรู้สั้น ๆ ที่ทำให้เข้าใจตัวเองยิ่งกว่าที่เคยว่าถ้าไม่รักก็ทำไม่ได้ ไปต่อไม่ได้
9. ยังคงเป็นคนปล่อยทิ้งโอกาส
10. เป็นปีที่นอนดึกและตื่นสาย
11. ยังคงเป็นคนง่าย ๆ ที่ซับซ้อน อ่อนไหว และเข้าใจยาก
12. ไม่กลับบ้านนอกนานเกิน 6 เดือน เป็นสถิติที่ไม่ได้ภูมิใจแต่ก็ไม่ได้รู้สึกผิด
13. คุยกับพ่อครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
14. เป็นโรคจิตจริง ๆ ด้วย ขี้ริษยา ไม่ชอบเห็นคนอื่นมีความสุข
15. คิดว่าอาจมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจแต่ไม่ได้หาข้อมูลหรือไปหาหมอ ที่สงสัยเพราะหัวใจมักเต้นรัวเร็วแปลก ๆ แม้เวลานั่งเฉย ๆ แค่ดูกีฬาก็ระงับการเต้นไม่ได้ หรือคิดเรื่องบางเรื่องก็สั่นระรัว อาจจะหัวใจวายตายก็ได้เพราะรูมาตอยด์ไม่เคยทำให้ใครตาย (จริง ๆ อาจจะมีแต่เราไม่รู้เอง)
16. ได้เป็นบก.นิตยสาร 2 เล่ม
17. โดนให้ออกจากงาน (อีกแล้ว)
18. จะอายุ 38 อีกไม่กี่เดือน
19. ชอบไอศกรีมทุเรียนหมอนทองของสเวนเซนส์ที่สุด
20. ความเหงาไม่มีผลอะไรเพราะจริง ๆ อาจจะไม่ได้เหงา แค่รู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้น
21. อยากไปญี่ปุ่น
22. อยากไปโปรตุเกส
23. อยากไปนั่นไปนี่
24. อยากนิพพาน นี่คือความฝันอันสูงสุดจริง ๆ นะ ไม่อยากเกิดใหม่ ๆ ไม่อยากเวียนว่ายตายเกิด
25. กราบเท้าแม่บ่อยเหมือนเรียกขวัญกำลังใจ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s