warm bodies ศพเลือดอุ่น

ปกติไม่ชอบหนังแนวซอมบี้
แม้แต่ทวไลท์ที่ฮิตๆ กัน ก็เคยพลั้งไปดูภาคแรกแต่ก็แทบจะหลับคาโรง

เรื่องนี้เปิดเจอโดยบังเอิญ
แต่ตั้งใจดูจนจบ

ชอบที่มันเป็นหนังซอมบี้ที่ไม่เหมือนหนังซอมบี้เรื่องอื่นๆ
การตีความและการนำเสนอมันน่าสนใจและมันเป็นหนังรักดีๆ เรื่องหนึ่งเลย
ทำให้นึกถึงเรื่องพี่มากพระโขนงขึ้นมา แม้ว่าเนื้อเรื่องจะไม่เหมือนกัน
แต่มันมีอะไรบางอย่างคล้ายกัน นั่นคือ ประเด็นเรื่องความแตกต่าง

การอยู่ร่วมกับสิ่งที่เราตีความว่า ‘ไม่ใช่พวก’
ไม่เหมือนกัน ต่างสุดขั้ว แปลกแยกสุดขีด ตามที่เชื่อๆ และรับรู้กันมา
ผีกับคน คนกับผีจะอยู่กันไปได้อย่างไร
นี่คือสิ่งที่หนังสองเรื่องบอกว่าอยู่ด้วยกันได้ ดีลได้ คุยกันได้ จัดการได้

สำหรับ warm bodies
ทำให้ฉันประทับใจมากขึ้นด้วยภาพลักษณ์ของซอมบี้
ที่นอกจากจะไม่น่ากลัวแล้ว พวกเขาก็ไม่ต่างไปจากสัตว์เลือดอุ่นอย่างเราๆ
ซอมบี้ก็มีหัวใจ
ซอมบี้ก็รู้สึกเป็น
ซอมบี้ใช้อารมณ์ได้
และซอมบี้ก็มีความฝัน ฝันแบบที่ว่านอนหลับและเพ้อถึงเรื่องราวที่คาดหวัง

สุดท้ายฉันคิดว่าหนังย้ำให้เห็นว่าความต่างไม่ใช่ปัญหา
การไม่ยอมรับ ไม่พยายามเข้าใจความต่างนั่นแหละที่เป็นปัญหา

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s