สิ้นสุดทางเลื่อน

เป็นเวลาไม่ถึงสองเดือนที่ฉันกลับไปทำงานประจำ
หลังทิ้งร้างมานานร่วม 5 ปี

หน้าที่ที่รับผิดชอบทำให้ฉันสนุกและมีความสุขที่ได้ตื่นเช้าไปทำงานทุกวัน
แม้ว่าจะโดนบั่นทอนใจจากผู้คนที่ฉันไม่อาจควบคุม แต่ฉันก็คิดว่าฉันอาจจะรักงานนี้ได้

แม้จะเป็นเพียงเวลาสั้นๆ
แต่ความตั้งใจและความทุ่มเทที่ให้ไปถือว่าไม่น้อยหน้าการทำงานที่ผ่านมา
ฉันพอใจในการทำงานของตัวเอง แม้จะมีข้อบกพร่องบ้างฉันคิดว่ามันไม่เลวร้าย
เพราะความบกพร่องในงานมันสามารถแก้ไขได้ถ้ายอมรับมัน

ฉันไม่ได้หยุดการทำงานครั้งนี้จากความต้องการของฉันเอง
มันเป็นความต้องการของใครสักคน หรือหลายๆ คนที่ตัดสินว่าฉันไม่เหมาะสม
มีหลายเหตุผลที่ฟังดูแล้วเป็นแค่ข้ออ้างแต่ฉันก็ต้องจำใจยอมรับ

สิ่งที่น่าเสียใจคือ ผลการตัดสินจาก ‘ผู้ใหญ่’ ครั้งนี้ไม่มีการประเมินเรื่องงาน ตัวงานเลย
มีแค่เพียงคำบอกเล่าที่หาที่มาที่ไปไม่ได้ว่าฉันไม่ค่อยเป็นมิตร
เช่น จำชื่อคนในองค์กรไม่ได้ เป็นเรื่องหลัก
ใช่, ฉันโดนให้ออกจากงานโดยที่ฉันไม่เต็มใจ

แม้ความเสียใจจะถูกชดเชยด้วยเงินเดือน 2 เดือนสุดท้าย
แต่ความรู้สึกที่เสียไปเงินก็ชดใช้ไม่ได้

ผ่านมาแล้วเกือบสัปดาห์
ฉันบอกได้อย่างหนึ่งว่า ‘ผู้ใหญ่ที่ไม่น่าเคารพ’ บางคนถนัดใช้แต่อำนาจ
แต่ไม่รู้จักการทำงานอย่างแท้จริงและมีจิตใจคับแคบ

สำหรับฉัน
ฉันไม่ใช่ลูกน้องหรือลูกจ้างที่จะพยักหน้ารับคำสั่ง และก้มหน้าทำตามคำสั่งโดยไม่เข้าใจมัน
ถ้าไม่เข้าใจ ข้องใจในคำสั่งนั้นฉันจะถาม ถามเพื่อขอคำอธิบาย
หรือฉันจะอธิบายกลับหากผู้สั่งไม่เข้าใจ
หลายๆ องค์กรที่ฉันทำงานมาล้วนแต่รับฟังสิ่งที่ลูกน้องนำเสนอ
แต่ที่นี่เป็นที่แรกที่ไม่ฟังใดๆ ทั้งสิ้น
เพราะคำถามหรือข้อข้องใจของฉันหมายถึงการสั่นคลอนอำนาจที่พวกเขาได้กอดกกเอาไว้แน่น
พวกเขากลัวว่ามันจะไม่ศักดิ์สิทธิ์ กลัวจะควบคุมฉันไม่ได้
ทั้งๆ ที่สิ่งที่ฉันทำคือ การพยายามทำให้งานออกมาอย่างดีที่สุด ไม่ใช่การปกป้องตัวเอง

แปลกดี,
ที่พวกเขาคิดถึงตัวเองก่อนงาน
ทั้งๆ ที่พวกเขารับเงินเดือนสูง ในตำแหน่งที่อาจต้องใช้เวลาหลายสิบปีปีนป่าย
งานไม่ได้สำคัญ มากเท่ากับ อำนาจ

ฉันไม่ได้เสียใจที่โดนให้ออกจากงาน
แต่เสียใจว่ายังไม่ได้พิสูจน์ความสามารถในเวลาเพียงเท่านี้
ในขณะเดียวกันฉันก็ดีใจ ดีใจที่ได้เจอมนุษย์หลงอำนาจ ดีใจที่ได้เห็น
เพราะในอนาคตฉันอาจต้องเจอะเจออยู่อีกเรื่อยๆ ฉันคงไม่ตกใจแล้ว
นอกจากหาทางรับมือ

ทางเลื่อนนี้สิ้นสุดแล้ว
เดินต่อไปก็อันตรายกับชีวิต
แต่ฉันคงต้องเดินต่อไปเพื่อทางเลื่อนใหม่ที่เหมาะสมกับฉันมากกว่า

Advertisements

One thought on “สิ้นสุดทางเลื่อน

  1. ผู้ใหญ่แบบนี้มีให้เห็นทุกที่ ถ้าจำเป็นต้องทำงานด้วยก็ต้องพยายามเข้าใจเค้า ศึกษาดูว่าทำไมเค้าถึงเป็นแบบนั้น ทุกคนทุกอย่างมีที่มาที่ไปที่เราไม่รู้ พิจารณาว่าเค้าชอบให้เข้าหายังไง วิธีไหนเคยได้ผล คนแบบไหนที่เค้าวางใจ เข้าใจว่าเจี๊ยบไม่มีโอกาสและเวลาให้ทำแบบนั้นแล้ว เผื่อในอนาคตจะได้เตรียมเนอะ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s