ช่างเสียดาย

ใครๆ อาจเป็นเหมือนฉัน
ในเวลาที่ลงมือคิดและเขียนอะไรสักอย่างมักเกิดอาการ ‘เสียดาย’

เสียดายคำที่คิดขึ้น
เสียดายประโยคที่สร้างมา
เสียดายวิธีการเล่า วิธีการเรียบเรียง
เสียดายเรื่องราวที่อุตส่าห์คิดและลงมือเขียน

เสียดาย เสียดาย เสียดาย

แต่ไอ้ความเสียดายตัวนี้
นอกจากข้อดีที่ทำให้เราเก็บของที่เสียดายเอาไว้อย่างครบถ้วนแล้ว
ในอีกทางมันก็ทำร้ายและทำลายงานเขียนนั้นๆ ของเราด้วยเหมือนกัน

ตรงนั้นก็เสียดาย ตรงนี้ก็เสียดาย
ดีไปหมด ชอบไปทุกอย่างจนไม่สามารถ ‘ตัดใจ’ เลือกอย่างใดอย่างหนึ่งได้
บ่อยครั้งงานเขียนอาจดูเยอะ ไม่กระชับ เพราะมัวแต่เสียดาย อยากให้คนได้อ่านสิ่งที่คิดได้
แต่ลืมคิดไปว่า คนอาจจะหน่ายกับความซ้ำซาก เยิ่ยเย้อ หรือเอียนที่มันเยอะไปหมด

ตอนเริ่มเขียนงานแรกๆ จะไม่ทิ้งเลย
เก็บไว้ทั้งหมด เก็บไว้อย่างนั้นทั้งที่รู้ว่าถ้าตัดคำใดคำหนึ่งทิ้งไป ประโยคใดประโยคหนึ่งทิ้งไป…มันจะดีกว่า
แต่ก็นั่นแหละ ประสบการณ์ในการตัดใจ ประสบการณ์ในการเสียดายยังไม่แก่กล้า

เมื่อเริ่มเขียนมาสักระยะหนึ่งจะเริ่มเข้าใจ
ตอนนี้เราเริ่มตัดใจได้เก่ง เริ่มจะไม่เสียดายคำ ประโยค วิธีการเล่าเรื่องมากนัก
เพราะคิดว่าสิ่งสำคัญไม่จำเป็นต้องโชว์ถ้อยคำสวยๆ ประโยคคมๆ ดีๆ เท่านั้นหรอก
แต่ทั้งเรื่องควรจะกลมกลืนและไปกันด้วยดี ที่สำคัญคือ ทำอย่างไรให้น่าอ่าน มากกว่าที่จะยัดทุกคำที่ต้องการลงไป

อาจจะยังไม่เก่งมาก
แต่คิดกว่าเก่งขึ้น และอยากให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆ
เมื่อคิดได้ สร้างได้ ก็ต้องลบได้ ทิ้งได้เหมือนกัน
เราสามารถคิดมันได้ใหม่ เพราะคำบางคำ ประโยคบางประโยค วิธีการเล่าเรื่องแต่ละวิธีมันก็เหมาะกับแค่บางเรื่องไม่ใช่ทุกเรื่อง

ไม่ต้องเยอะ
แต่อย่าน้อยเกินไป
อะไรที่มาอย่าง ‘พอดี’ น่าจะดีที่สุด
พอดีกับงาน พอดีกับคน พอดีกับเวลา พอดีกับหน้ากระดาษ ฯลฯ

พอใครได้อ่านแล้วคิดว่าดีน่าจะดีกว่าอ่านแล้วคิดว่ามันเกินพอดีไป
อย่าเสียดายถ้ามันไม่ใช่ ไม่เหมาะจริงๆ

เพราะถ้ามัวแต่เสียดายอาจเสียใจเมื่อได้มาอ่านอีกทีตอนหลัง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s