เรื่องเด็กๆ

ฉันชอบเวลาที่เรานั่งไทม์แมชชีน
โดยเฉพาะตอนที่ย้อนกลับไปตอนเธอยังเป็นเด็กชาย

ฉันมักจะถามเธอบ่อยๆ และเซ้าซี้ให้เธอเล่าเรื่องราวในอดีต
เพราะฉันอยากรู้จักเธอ ฉันอยากมองเห็นเธอในตอนที่เรายังไม่รู้จักกัน
อยากรู้ว่าเธอชอบทำอะไร เธอเป็นเด็กยังไง เธอชอบอ่านหนังสือเล่มไหน มีความประทับใจอะไรในตอนนั้น

นอกจากตั้งใจฟังแล้วฉันยังแอบมองเธอ
แอบมองแววตา แอบมองรอยยิ้ม ไปพร้อมๆ กับได้ยินน้ำเสียงแห่งความทรงจำของเธอ
ในระหว่างเรื่องเล่าเล็กๆ ที่ไม่ประติดประต่อกัน ฉันหลับตานึกภาพเด็กชายคนที่ฉันตกหลุมรักในวันนี้

บางครั้งเธอก็เล่าเสียยืดยาว
บางครั้งก็ห้วนๆ สั้น จบแบบไม่ทันตั้งตัว
แต่ความทรงจำเล็กๆ ของเธอ ที่เธอจำได้บ้างจำไม่ได้บ้างมันมีความหมายกับฉัน

ไม่รู้ว่าทำไมนะ
แต่ฉันชอบฟังเรื่องตอนเด็กของเธอจริงๆ

บางรายละเอียดที่ฉันเก็บได้
ทำให้นึกยิ้มขึ้นมาว่าเธอเป็นแบบนี้ของเธอมาตั้งแต่เด็กเลยเหรอ
ความนึกคิด ความชอบ ความหลงใหล และอะไรหลายๆ มันหลอมและรวมจนเป็นเธอในวันนี้

ไม่รู้หรอกว่าเธอเป็นยังไงในเวลาที่ฉันถามและเซ้าซี้ให้เล่านั่นเล่านี่
แต่สำหรับฉันมันเป็นเรื่องเด็กๆ เป็นเรื่องราวเล็กๆ ที่ฉันอยากมีส่วนร่วมเอามากๆ

ทั้งๆ ที่บางเรื่องมันสุดแสนจะธรรมดา
แต่ทุกครั้งเวลาที่เธอเล่า ฉันจดจำมันพิเศษ

Disney

ในวาระที่ยังมีโอกาสได้ฟัง ได้หลอกถาม ได้แอบยิ้ม ได้หัวเราะตามคำบอกเล่าของเธอ
ฉันขอบคุณเธอ ที่พาฉันนั่งไทม์แมชชีนไปด้วยกัน
แม้จะเป็นเพียงการนั่งย้อนไปมองสิ่งที่ผ่านมาแล้วก็ตาม มันสนุกใช้ได้เลย

ส่วนการเดินทางไปสู่อนาคต ฉันว่า,
ให้เราค่อยๆ เดินตามเข็มนาฬิกา ตามวันที่บนปฏิทินไปเรื่อยๆ แบบนี้ก็พอ

Advertisements

One thought on “เรื่องเด็กๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s