ศูนย์

หลายๆ คนยังได้ยินเสียงคลื่น
หลายๆ คนยังรู้สึกสะเทือนไหว
หลายๆ คนยังเห็นบ้านที่เหลือเพียงซาำก
หลายๆ คน…ยังต้องอยู่กับลมหายใจของตัวเอง

ไม่มีการเข้าใจถ้าไม่ได้ผ่านอะไรมาเหมือนกัน
มีความเห็นอกเห็นใจแม้ไม่ได้ผ่านอะไรมาเหมือนกัน

Himizu
หนังเรื่องล่าสุดที่เราได้ไปดูที่เฮ้าส์
มันกระทบกระเทือนความรู้สึก และสร้างแรงกระเพื่อมในโพรงอกอย่างรุนแรงทั้งในขณะที่ดู,
และหลังจากนั้นอีกหลายวัน กระทั่งนาทีนี้

การนำเสนอภาพชีวิตผู้คนกลุ่มหนึ่งจากกลุ่มใหญ่ๆ โดยรวมของคนญี่ปุ่น หลังรอดชีวิตจากแผ่นดินไหวและสึนามิครั้งรุนแรงเมื่อราวหนึ่งปีก่อน เป็นเหมือนการแหวกและฉีกญี่ปุ่นอีกส่วนหนึ่งให้เรา, ผู้ที่เป็นคนนอก ได้เห็นอย่างแจ่มชัดและกว้าง-ลึกมากยิ่งขึ้น

ยิ่งเปลือกโลกขยับเขย่าแรงเพียงใด
ยิ่งคลื่นทะเลพาตัวเองขึ้นไปสูงเพียงใด
หัวจิตหัวใจของผู้คนที่ประสบพบเหตุก็ยิ่งดิ่งต่ำและสะเทือนแรงมากเท่านั้น
และมันจะสั่นไม่ยอมหยุด สั่นครั้งแล้วครั้งเล่า ไหวครั้งแล้วครั้งเล่า เขย่าครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ต่างจากอาฟเตอร์ช็อค

หลังแผ่นดินหยุดนิ่ง
หลังคลื่นร้ายพาตัวเองกลับสู่ท้องทะเล
ราวกับว่าไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้น

กลุ่มผู้คนในหนัง
เป็นมนุษย์ผู้รอดชีวิต เป็นผู้ที่ยังมีลมหายใจ
แต่จิตวิญญาณของพวกเขาเท่ากับศูนย์

ทุกคนสูญเสียสายตา สูญสิ้นการมองเห็น, การมองเห็นอนาคต หรือกระทั่งชีวิตปัจจุบันของตัวเอง
หัวใจของพวกเขาเหลวแหลก จิตวิญญาณของพวกเขาแหลกเหลว
เหลวและแหลกจนไม่รู้กระทั่งว่า ตัวเองเป็นใคร
พวกเขาหลงทาง!

ทุกคนแสดงออกและใช้ชีวิตที่เหลือไม่ต่างกัน, แม้จะต่างวิธีการ
ชดเชยการไม่รู้ทิศไม่รู้ทางด้วยการทำตัวเป็นสวะ หลายคนพยายามทำตัวเป็นประโยชน์กับโลกด้วยวิธีการไม่ธรรมดา

หลายปัญหามาทบทับกับเหตุแผ่นดินไหวและสึนามิ
บางที, คำว่า “ไม่มีอะไรจะเสีย”
ดูจะเป็นคำที่มีความคมสองด้านไปในทันที

บางคน,
เลือกที่จะปลอบประโลมตัวเองด้วยการปลอบประโลมผู้อื่น
เป็นการปลอบเอาใจในระดับที่รู้เขา รู้เราอย่างลึกที่สุด และจริงใจที่สุด
จะมีใครเข้าใจคนที่เสียศูนย์ได้ดีไปกว่าคนที่สูญเสียเหมือนๆ กัน

หลายคนมีภาระที่ต้องรับผิดชอบ
แต่หลายคนถูกตีค่าว่าเป็นภาระและถูกผลักให้รับผิด
เป็นความรู้สึกบีีบคั้นเมื่อถูกคนในครอบครัวทำให้หมดความหมายและความสำคัญ

หนังตีแสกและแหวกสังคมญี่ปุ่นให้ลึกไปอีกในฐานะคนใน
ด้วยภาพคนญี่ปุ่นบางส่วนที่หลุดวินัยคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่
พวกเขาหยิบเงินในตู้เอทีเอ็ม พวกเขาเอาเปรียบคนอื่น พวกเขาขโมยของ พวกเขาขอร้องให้ลูกตายเพียงเพราะอยากได้เงินประกันชีวิต!
มันต่างจากข่าวที่เราได้รู้ ได้เห็นมาโดยตลอด

อารมณ์ขันของคนสิ้นหวังทำให้เราหัวเราะ
ความเจ็บปวดเชิงลึกของคนพร้อมตายทำให้เราหลั่งน้ำตา

แม้ไม่เคยเจ็บปวดในระดับเดียวกัน
แต่ภาพเหล่านี้มันเปิดดวงตา เปิดหัวใจของเราให้ได้รู้สึกและร่วมไปกับทุกข์ที่พวกเขาเก็บใส่กระเป๋า

แผ่นดินและคลื่่นสั่นไหวคนอะไรมารวมกัน
เป็นเรื่องสำคัญที่ทำให้เ็ห็นว่าเมื่อ ศูนย์บวกศูนย์ มันจะไม่เท่ากับ ศูนย์ เสมอไป
มันคล้ายเป็นศูนย์ที่ทำให้สามารถเริ่มนับหนึ่งใหม่ได้ แม้ว่าก่อนหน้านี้ ชีวิตของบางคนจะพร้อมพรั่งและอาจนับเลขชีวิตไปได้ไกลจากศูนย์มากโข

พวกเขาต้องค่อยๆ นับมันใหม่
แม้จะไม่รู้ว่าเข็มทิศของชีวิตจะชี้ไปในทิศทางใด
แต่อย่างน้อยพวกเขายังกล้าที่จะมีลมหายใจ พวกเขายังกล้าที่จะไม่ยอมตาย
มันแปลว่า ความหวังหรือเปล่า
บางที,ใครจะรู้

Advertisements

One thought on “ศูนย์

  1. […] Himizu หนังตะลึง! ไม่ได้คาดหวัง ไม่ได้คาดคิดว่ามันจะเป็นหนังยังไง แต่ประทับใจเกินกว่าประทับใจ ตั้งแต่เริ่มจนจบ เหมือนว่าหนังจบแล้วแต่เรายังไม่จบ […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s