คนธรรมดามหัศจรรย์

1.

ในซอยที่เราอยู่
มีร้านขายข้าวราดแกงอยู่หนึ่งร้าน
เป็นร้านที่ขายอาหารภาคกลางสไตล์ใต้ๆ
เปิดมานานแล้ว คนอุดหนุนเยอะ แต่เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมคนเยอะ

ก่อนหน้านี้
เราไม่เคยเป็นลูกค้าเพราะไม่ชอบอาหารภาคกลางแบบใต้
แล้วเราเคยไปส่องๆ ดู เห็นหน้าตากับข้าวที่ทำมามันไม่น่ากินเอาซะเลย

จนในช่วงปีนี้สองปีนี้ที่เราไม่ได้ออกไปทำงาน
ด้วยความที่ขี้เกียจเดินออกไปหาของกินไกลๆ รวมถึงไม่อยากเสียตังค์ต่อมื้อเยอะ
เราเลยเลือกร้านนี้ แบบจำใจและด้วยความจำเป็น

แต่สิ่งเล็กๆ ที่ได้รับกลับมาจากคุณป้าเจ้าของร้านนี้ทำให้เรากลายเป็นลูกค้าประจำ
และทำให้เราเข้าใจว่าทำไมจึงมีคนเข้าออกร้านนี้อยู่ตลอด

มันไม่ใ่ช่แค่เรื่องราคา
แม้การที่ขายข้าวราดแกงกับข้าวสองอย่างในราคาแค่ 25 บาท จะเป็นเหตุผลหลักที่แทบทุกคนเลือกร้านนี้
แต่อัธยาศัยและน้ำใจของป้าเจ้าของร้านต่างหากที่ทำให้เราและหลายๆ คนประทับใจจนต้องกลับมากินเรื่อยๆ

ใครกระเพาะใหญ่กลัวกินไม่อิ่ม อยากเพิ่มข้าวก็บอกป้าได้เลย ป้าไม่เคยคิดตังค์เพิ่ม
ใครอยากให้ตักกับข้าวที่ชอบให้เยอะหน่อยป้าก็จัดให้ด้วยรอยยิ้ม และจำได้ว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
บางคนบอกลืมเอาตังค์มา หรือที่บ้านยังไม่ส่งตังค์มาให้ ป้าก็บอกให้กินไปก่ิอน ค่อยเอามาจ่ายทีหลัง
ไข่ไก่ขึ้นราคา แต่ป้ายังขายไข่ดาวในราคา 5 บาท
ฯลฯ

รอยยิ้มของป้าที่แจกให้ทุกคนอย่างฟุ่มเฟือย
การทักทายลูกค้าอย่างสนิทสนมเหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

สิ่งเล็กๆ เหล่านี้ัมันไม่ได้ทำให้ป้าร่ำรวยขึ้น
การเพิ่มราคาอาหารอาจทำให้ป้าได้เงินเยอะมากขึ้นในเวลาไม่นาน

แต่การที่ป้ายังเลือกขายข้าวในราคาถูกๆ แบบนี้
ทำให้ป้าดูเป็นคนรวยมากในสายตาเรา

2.

ค่ำวันนี้มีข่าวเล็กๆ ที่ทำให้หัวใจพองโต
มันเป็นข่าวการบริจาคเงินให้กับวัดๆ หนึ่งจำนวนหนึ่งล้านบาท

จริงๆ มันก็ไม่ควรเป็นข่าวไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่
ถ้าเพียงแต่คนที่บริจาคเงินมอบให้กับวัดเป็นขอทาน!

คุณลุงพิการซึ่งเป็นขอทานคนนี้อาศัยข้าววัดกินมานานหลายสิบปี
ในปีแรกๆ ที่มานั่งขอทานในวัดก็เริ่มนำเงินที่สะสมได้มาบริจาค แต่จำนวนเงินไม่มาก

ครั้งต่อๆ มาก็บริจาคในจำนวนที่มากขึ้นเรื่อยๆ
จนครั้งนี้เป็นจำนวนมากถึง 1,000,000 บาท

ที่จริงสิ่งที่น่าตกใจกว่าจำนวนเงินคือ จิตใจ
หัวใจของคุณลุงทำด้วยอะไร ทำไมถึงไม่เอาเงินไปใช้ให้สมกับที่รอคอย

มันทำให้เรานึกถึงข่าวการโกงบ้านกินเมืองในหลายๆ ปีที่ผ่านมาต่อเนื่อง
นักการเมือง นักธุรกิจ หรือเศรษฐีที่มีเงินมากเกินกว่าจะเรียกว่ามากทำไมจึงอยากได้เงินเรื่อยๆ

ทำไมจึงไม่มีใครหยุด
ทำไมจึงไม่มีใครคิดว่าพอ

เราไม่มีคำตอบให้กับข้อสงสัย
เพียงแต่การกระทำเล็กๆ ของขอทานพิการทำให้เราสงสัยในการกระทำและความคิดของตัวเองขึ้นมาด้วยเหมือนกัน

3.

คนตัวเล็กๆ
เรื่องราวเล็กๆ แบบนี้
นับวันจะมีประโยชน์ มีคุณค่าต่อจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ

ถ้ามันกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปได้คงดีไม่น้อย
เหมือนที่สามีชาวญี่ปุ่นของเพื่อนสนิทเราเคยนึกสงสัยว่า
ทำไมการที่แท็กซี่ไทยเจอเงินของนักท่องเที่ยวแล้วนำไปคืนจึงต้องเป็นข่าวใหญ่บนหน้าหนังสือพิมพ์
เพราะคนญี่ปุ่นถูกปลูกฝังมาว่าของๆ คนอื่นไม่ใช่ของเรา…มาเจอข่าวนี้เลยไม่เข้าใจ

เราเขียนถึงคนธรรมดา
ไม่ได้อยากให้พวกเขาถูกสรรเสริญใหญ่โต
เพียงแค่อยากให้กระตุก หรือ กระแทกอะไรบางอย่างในตัวพวกเราบ้างเท่านั้นเอง
เผื่อว่าเรื่องราวเหล่านี้จะกลายเป็นเรื่องธรรมดาในสังคม เป็นธรรมชาติของพวกเราในการแสดงออก

มันคงดีกว่าเรื่องชั่วช้ากลายเป็นเรื่องธรรมดา,
จนน่าตกใจ

Advertisements

3 thoughts on “คนธรรมดามหัศจรรย์

  1. อยากมีร้านแบบนี้แถวบ้านบ้าง
    เมื่อก่อนตอนอยู่แถวพญาไทก็มีร้านกับข้าวถุงละ 10 บาท
    ถึงจะถุงเล็กหน่อย แต่เราซื้อ 2 อย่าง 20 บาทกินสองคนก็อิ่มท้องแบบสบายกระเป๋าแล้ว 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s