หยิ่ง

เมื่อวานเกิดอาการมือไม้สั่นและใจเต้นรัว
ไม่ได้เกิดความรัก ไม่ได้อินกับเดือนกุมภาพันธ์
แต่…มีความเห็นไม่ลงรอยกับใครบางคน

อาการปากกับใจและมือไม้สั่นของเรานั้นมักเกิดขึ้นไม่บ่อย
แต่จะเกิดทุกครั้งที่ต้องแสดงความเห็นในมุมของตัวเองให้กับใครบางคนฟัง
และมันมักอยู่ในสถานการณ์ที่แตกหัก หรือเอียงไปในทางที่จะเถียงและทะเลาะกัน

เมื่อวานเราเกิดการโน้มเอียงไปในเชิงทะเลาะวิวาทะกับคนจ้างงาน
ไม่อยากเล่าประวัติศาสตร์ของเรากับพี่คนนี้มากนัก เพราะอาจจะเป็นการพูดข้างเดียว
แลดูไม่เป็นธรรมถ้าจะเอาตัวเราไปตัดสินงานก่อนๆ ที่เคยร่วมทำกันมา

เอาเป็นว่า,
หลายวันก่อน พี่คนนี้โทรมาให้งานเราหนึ่งงาน
เป็นงานเขียนสคริปต์พิธีกรงานอีเว้นท์ ซึ่งไม่ได้ยากแต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่ใครทำก็ได้
้เราไม่ได้คิดว่าเราเก่งมากเมื่อเทียบกับมืออาชีพคนอื่นๆ ทางด้านนี้
แต่อย่างน้อยพี่คนนี้ก็เลือกที่จะจ้างเราเป็นครั้งที่ 3 แล้ว แปลว่าคงต้องถูกใจอะไรสักอย่าง
อาจจะเป็นที่ความเร็วสั่งได้ของเรา, ราคาประหยัด และ ถูกใจลูกค้า

จากสองงานแรกที่เคยทำให้,
ผลตอบแทนไม่เป็นที่ถูกใจเรา แต่เราพยายามปลอบใจตัวเอง
“เอาน่า ให้เค้าเห็นงานเราก่อน ต่อไปจะได้มีงานเข้าเยอะๆ”
การปลอบใจตัวเองเพื่อคอนเน็คชั่นนั้นก็ทำให้มีกำลังใจดีขึ้น
เราไม่ต่อ ไม่ถามราคา ไม่คุยเรื่องเงินเลย โอนมาเท่าไหร่ก็เท่านั้น

แต่ครั้งนี้,
เราถามเรื่องเงินก่อน
พี่คนนี้บอกว่ายังไม่รู้ ยังต่อรองราคากับลูกค้าไม่ได้
เราลังเลกับคำตอบแต่ก็อยากทำงาน เลยบอกราคาค่าตัวไป
ซึ่งเมื่อเทียบกับงานในลักษณะเดียวกันที่เราเคยทำมานาน ถือว่าถูกเอามากๆ แล้ว

เมื่อทำงานไป แก้งานไปเรื่่อยตามลูกค้า
มาถึงครั้งที่ 3 ซึ่งเป็นการแก้ในเชิงโครงสร้าง ไม่ใช่ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ
เราเลยถามไถ่พี่คนที่จ้างเราว่า “สรุปเรื่องราคาหรือยังคะ?”
ผลคือ สรุปหลายวันแล้ว แต่ไม่แจ้ง ไม่บอก เพราะตั้งใจให้ราคาต่ำกว่าที่เราบอก

วินาทีนั้น,
เราโมโห เสียใจ เสียความรู้สึก น้อยใจ
ในขณะที่เราตั้งใจทำงานให้อย่างดีที่สุด อย่างเร็วที่สุด
แต่ผลตอบแทนของการกระำทำ คือ การที่คนบางคนไม่เห็นคุณค่า

เราบอกพี่คนนั้นไปตรงๆ ว่า
“ไม่แฮปปี้ค่ะ”
คุยกันมาคุยกันไป พี่คนนั้นบอกว่า “แล้วราคานี้…แฮปปี้หรือยัง?”

เราอึ้ง!
เพราะมันเป็นตัวเลขที่เราขอ และบอกไว้ตั้งแต่ก่อนเริ่มงานแล้ว
แต่ทำไมเพิ่งจะมาให้ และการทำเสียงเหมือนให้เสียไม่ได้
และทำเสียงเหมือนเรามาขอเงินใช้ฟรีๆ นั้นทำให้เราถึงขีดสุด!

หลังจากอึ้งไปกับตัวเลขจำนวนเงิน
เราบอกไปตรงๆ ว่า “ไม่แฮปปี้หรอกค่ะ แต่ยังไงจะทำงานให้เสร็จก็แล้วกัน”
จากนั้นก็แก้งานและส่งไปให้

คุยกับคนสนิทว่า,
คงไม่ได้ืำำทำงานกับพี่คนนี้อีกแล้ว
เสียดายน่ะเสียดายแน่นอน เพราะสถานะอย่างเราได้งานมาก็เป็นเรื่องดี
แต่บางครั้งบางที,
เราก็ต้องหยิ่งใ้ห้กับคนบางคนที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของงานเรา และตัวเรา

ถ้าเขาหาคนทำงานที่ทำได้ถูกใจลูกค้า, ทำงานได้เร็ว และราคาไม่แพงแบบนี้ได้อีก
ก็ยินดีกับพี่เขาด้วย

แต่เราคงไม่เอาแล้ว,
อยากแสดงอะไรบางอย่างให้ได้เห็น
แม้ว่าเขาจะเห็น หรือไม่เคยสังเกตมันเลยก็ตามที

ไม่รู้ว่าการหยิ่งในสถานการณ์ชีวิตแบบนี้ของเรามันจะผิดจังหวะหรือเปล่า
นั่งถามตัวเองอยู่เรื่อยๆ ว่าควรจะรับสภาพแล้วอดทนกับมันไป
หรือจะหยิ่งให้ตลอด

บางที,
ชีวิตก็มักให้เราต้องตัดใจเลือกอะไรๆ แบบนี้เสมอ

Advertisements

3 thoughts on “หยิ่ง

  1. แบบนี้ไม่เรียกว่าหยิ่งหรอก
    เราแค่รักษาผลประโยชน์ที่เราพึงได้
    ซึ่งเจี๊ยบก็ทำถูกแล้ว ที่แสดงจุดยืนที่ชัดเจนให้เค้ารู้
    ถ้ามีงานต่อไปและเค้ายังอยากจะจ้างเราทำอยู่
    เค้าจะได้รู้ล่วงหน้าว่าเราต้องการอะไร
    สู้ๆ นะ 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s