ร่มสีขาว

ช่วงนี้ฝนตกเกือบทุกวัน และบางวันก็ตกเกือบตลอดเวลา
จริงๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก, ไม่หรอก ไม่แปลกเลย
เพราะมันก็เข้าหน้าฝนแล้ว

อารมณ์ฝนตกแบบนี้ทำให้คิดถึง ‘ร่มสีขาว’ คันหนึ่งที่หายไป
ที่คิดถึงร่มสีขาวคันนั้นขึ้นมาเพราะในชีวิตของเรามีร่มไม่กี่คัน และยิ่งเป็นร่มที่เลือกเอง ซื้อเองก็ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่

ร่มสีขาวที่หายไป
เป็นร่มที่เราเห็นแล้วรักและิอยากได้ครั้งแรกที่เราหันไปเห็น
ทั้งๆ ที่มันเป็นร่มธรรมดา ขนาดไม่เล็ก ไม่ใหญ่ มีสีขาวที่เกือบโปร่งใส
แต่สายตาของเรามองว่ามันน่ารัก น่าใช้ น่าเป็นเจ้าของ ซึ่งเราก็ซื้อเลยทันทีอย่างไม่ได้คิดอะไร

แล้วเราก็หยิบมามันใช้เรื่อยๆ ในวันที่ฝนเท
ใช้อย่างค่อนข้างทะนุถนอม ใช้เสร็จก็เอามาผึ่งลมให้แห้ง
แห้งแล้วก็ม้วนเก็บอย่างสวยงาม และตั้งวางไว้ในที่หยิบใช้ง่าย

แต่แล้วมันก็หายไป
หายไปด้วยมือคนที่บอกว่ารักมัน
หายไปเมื่อไหร่ หายไปที่ไหนฉันเองก็จำไม่ได้
แค่รู้ว่าเมื่อฤดูฝนนี้มาเยือน ฉันมองหามันเพื่อใช้สอย, มันก็ไม่อยู่ตรงที่เดิม

ฉันได้แต่นึกถึงมัน
แล้วก็คิดว่าถ้าคนที่บังเอิญเจอ หรือเก็บมันได้เอาไปใช้ต่ออย่างน้อยก็คงดี

ฉันแค่อยากบอกมันว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งมัน
ถ้าเลือกได้, ฉันอยากถือจับมันในวันที่ฝนตกทุกครั้งเหมือนที่เป็นมา

ร่มสีขาวคันที่หายไป,
คงไม่ต่างอะไรกับใครหลายๆ คนที่เคยอยู่ในช่วงชีวิตต่างๆ ของเราแล้วหายไป
ฉันจำไม่ได้ทั้งหมดทุกคนว่าเหตุผลที่เราห่างๆ หายๆ จากชีวิตกันและกันนั้นมันเพราะอะไรบ้าง

ไม่รู้ว่าทิ้งระยะกันเมื่อไหร่ ตอนไหน
และไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะฉันเอง, ด้วยมือของฉัน
หรือมันก็แค่เป็นไปตามกฎของการเปลี่ยนแปลง ฉันไม่แน่ใจจริงๆ

แต่ในบางวัน,
ฉันคิดถึงคนบางคน และใครหลายๆ คน

Advertisements

2 thoughts on “ร่มสีขาว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s