เหตุผลของคนแก่

เมื่อวาน
ตอนที่เราเกิดอาการแปลกๆ กับตัวเองหลังจากที่วิ่งไปห้าหกรอบ
อันได้แก่ หูืื้อื้อ ตัวเย็น ไม่มีแรง อยากอ้วก ซึ่งสรุปก็คือ หน้ามืดเป็นลม

พอโซเซกลับมาถึงห้อง และนอนตายอยู่บนเตียงแบบไม่รับรู้โลกไปสักชั่วโมง อาการแย่ๆ ดังกล่าวก็ดีขึ้น แต่ยังรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอยู่บ้าง และกลายเป็นคนเซื่องๆ ซึมๆ หนึ่งคืนเต็มๆ

เมื่อคืน
เรานอนคิดถึงเหตุผลของหลายๆ คน หลายๆ คู่ที่แต่งงานอยู่กินกัน
บางคนอาจจะเพราะรัก
บางคนอาจเพราะความจำเป็น
บางคนอาจจะเพราะไม่อยากเหงา
บางคนอาจเพราะไม่อยากต้องใช้ชีวิตคนเดียวตอนแก่

เราเป็นคนไม่เชื่อ,
ไม่ใช่สิ จริงๆ ต้องบอกว่าเราเป็นคนกลัวการแต่งงาน
ไม่รู้สึกถึงความจำเป็นว่าทำไมคนเราต้องผูกมัดกันด้วยการแต่งงาน ในเมื่อสุดท้ายเราก็หย่ากันอยู่ดี

แต่เหตุการณ์เล็กๆ เมื่อวานสะเทือนความเชื่อ และความรู้สึกของเราค่อนข้างมาก
เราเป็นคนขี้เหงา แต่เราไม่มีทางยึดเอาเหตุผลนี้มาเป็นข้ออ้างแน่นอน
เพียงแต่เรากลัว, เรากลัวการต้องอยู่คนเดียวในยามเจ็บป่วย

การต้องโซเซกลับที่พักเมื่อวาน
แม้ระยะทางไม่ไกล แต่เพราะเกิดอาการแย่ๆ ระยะทางมันกลับไม่ใกล้อย่างที่เคยเป็น
เรายังโชคดีที่หยุดแวะพัก และไม่รุนแรงถึงขั้นล้มระหว่างข้ามถนน หรือนอนกลิ้งอยู่ข้างทาง

ความรู้สึก ณ ขณะนั้นคือ กลัว
ความกลัวมันแล่นเข้าสู่ขั้ว เข้าสู่ส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ
เราบอกกับตัวเองว่าเราเข้าใจแล้ว-ฉันเข้าใจแล้ว เข้าใจว่าทำไมคนเราถึงควรมีใครสักคน

สิ่งที่มนุษย์ตัวเล็กๆ คนหนึ่งจะต้องการในยามที่ยังคงมีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้ คือ คนที่จะอยู่เคียงข้าง คอยดูแลกันและกันไปจนถึงวัยแก่เฒ่าที่เราไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้เต็มร้อย

แค่คนหนึ่งคนเท่านั้นเอง,
เราจะได้เจอกันมั้ย?

Advertisements

4 thoughts on “เหตุผลของคนแก่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s