ชีวิตหลังความเด็ก

หลายๆ ครั้งเราก็บ่นกับตัวเองว่า “เป็นผู้ใหญ่มันเหนื่อย”
ก็บ่นไปอย่างนั้น เพราะรู้ดีว่า ไม่ว่าจะเด็ก วัยรุ่น ผู้ใหญ่ หรือ วัยชราก็ล้วนแต่เหนื่อยด้วยกันทั้งนั้น เพียงแต่ว่าความเหนื่อย หรือความยากในการใช้ชีวิตของคนแต่ละช่วงวัยมันย่อมต่างกันไปด้วย

ไม่ใช่อยู่ๆ จะลาโลกนี้ไปเลยมาพูดเรื่องแบบนี้
เพียงแต่ความรู้สึกค้างๆ คาๆ และการคิดต่อยอดจากการได้ไปอ่านเรื่องราวล่าสุดของบล็อกเกอร์เพื่อนบ้านมา ทำให้เราอยากทำอะำไรสักอย่างกับความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่ ซึ่งก็คงจะทำอะไรไปไม่ได้มากกว่าถ่ายทอดความรู้สึกของตัวเองออกมาเพื่อให้คนอื่นได้รับรู้ และเผื่อจะแตกยอดกันไปไ้ด้อีก

ในล่าสุดของบล็อกเพื่อนบ้านนี้เล่าถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเองในช่วงหลายๆ ปีที่ผ่านมา ซึ่งส่วนใหญ่เปลี่ยนไปในทางที่ดี (ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าก่อนหน้านั้นไม่ดีแต่อย่างใด) และส่วนมากก็ดันตรงกับที่เรามองเห็นตัวเราซะอีกด้วย

ถ้าถามว่าชีวิตในช่วงวัย 20 กับช่วงนี้ที่นำหน้าด้วยเลข 3 เราเปลี่ยนไปอะไรอย่างไรบ้าง?

เราตอบได้ทันทีว่าเราเปลี่ยนไป
ซึ่งจริงๆ การเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้ทำให้การมองโลกเปลี่ยนทิศ ปรับมุม และเพิ่มจำนวนวิธีในการมองเห็นมากขึ้นไปโดยอัตโนมัติ และทำให้ระยะห่าง 10 ปีของสองช่วงอายุมีประสบการณ์และเหตุการณ์หลายหลากเรื่องราวเข้ามาทำให้ชีวิตได้ยกระดับขึ้นอย่างที่รู้ตัวและไม่ัทันรู้ตัว

ในช่วงอายุ 20 เราใช้ชีวิตฟุ่มเฟือย เพราะเพิ่งออกจากบ้านเป็นครั้งแรก รู้สึกมีอิสระ ทำทุกอย่างที่เคยถูกห้ามไม่ให้ทำ ทำทุกอย่างที่คิดว่ามันคือความสุข ซึ่งจริงๆ แล้วมันอาจเป็นแค่ความสนุก ชีวิตแวดล้อมไปด้วยเพื่อนฝูง กระตือลือล้นในการค้นหาตัวเองด้วยการลงมือทำงาน และค่อนข้างจะคิดเร็ว ทำเร็ว รู้สึกเร็ว นี่คือ การมองย้อนกลับไป

สำหรับชีวิตช่วงนี้ เรานิ่งขึ้น ปลงขึ้น สงบขึ้น
เรื่องหลักๆ ที่ทำให้นิ่งมากขึ้นอาจเป็นเพราะโรครุมเร้าก็เป็นได้
หลังจากที่รู้ว่าตัวเองมีโรคประจำตัวก็ทำให้เราคิดเรื่องวันหมดอายุของชีวิตมากขึ้น จริงจังขึ้น และหันไปมองรอบๆ ด้านของตัวเองว่าทุกคนทำอะไรกันอยู่ท่ามกลางเวลาที่มีน้อยนิด

ทุกคนทุ่มเทกับงาน จริงจังกับการใช้ชีวิต
แต่กลายเป็นว่าเราผละออกจากความจริงจังและความวุ่นวายเหล่านั้น
เป็นเรื่องแปลกแต่จริงที่สิ่งที่เราเลือกในวันที่ชีวิตควรจะเดิน (ก้าว) หน้าเรากลับหยุด (นิ่ง) มันเอาไว้

เราใช้ชีวิตเรียบง่ายมากขึ้น
ไม่ค่อยแสวงหาความสุข, กลัวความสุข
เราชอบความปกติ ความธรรมดาของชีวิตอย่างทุกวันนี้
น้องสนิทคนหนึ่งเคยบอกว่าจริงๆ การคิดแบบนี้คือ การทำให้ใจเป็นสุขกับสภาะไม่ใช่สถานการณ์

การพยายามมองจากตัวเองออกไปข้างนอก
ทำให้ยิ่งเห็นว่าความวุ่นวายในทุกวันนี้มันเกิดขึ้นเพียงเพราะคนเราอาจยังไม่ได้ตอบคำถามตัวเองจริงๆ ว่าต้องการอะไร หรือตอบได้แล้วแต่เลือกหนทางไปสู่เป้าหมายปลายทางด้วยวิธีที่เร่งลัดและมักง่ายเกินไปจนทำร้ายคนรอบๆ ข้าง

เราในวันนี้
เพียงพยายามใช้ชีวิตของตัวเองในวันที่เหลือก่อนจะจากไปจากโลกนี้เงียบๆ ด้วยการเคารพตัวเองและคนอื่นไปพร้อมๆ กัน และเลือกใ้ช้เวลากับผู้คนรอบข้างที่เราจำกัดวงให้มันแคบขึ้นกว่าเมื่อสิบปีก่อน

ฟังดูอาจจริงจัง
ใช่, แต่ผู้ใหญ่ใจเด็กอย่างเราก็เลือกที่จะเล่นกับชีวิตด้วยเรื่องง่ายๆ
หวังว่ามันคงจะผสานกันอย่างเนียนสนิท เพราะชีวิตหลังความเด็กไม่จำเป็นต้องขึงขัง เคร่งเครียดจนเจ็บขมับ

เรื่องบางเรื่องวางมันบ้าง ปล่อยมันไปตามลม มีแรงค่อยวิ่งไล่กันใหม่ในวันรุ่งขึ้น,
ถ้าหากว่ามันยังมีน่ะนะ

Advertisements

7 thoughts on “ชีวิตหลังความเด็ก

  1. ชอบชื่อหัวข้อนะ เท่ดี

    อย่างที่พี่เจี๊ยบมองนี่ดีมากเลยนะ

    ข้อดีของการเป็นเด็กอย่างนึงคือเด็กมีความสุขกายสบายใจง่าย ผู้ใหญ่หลายๆคนเรื่องมากกับตัวเองและคนอื่นครับ ชีวิตเลยยากขึ้น แต่ถ้าเราทำให้มันง่ายได้ รักษาใจให้ปกติ เข้าใจและยอมรับความเปลี่ยนแปลงของสิ่งต่างๆ ผมว่าเป็นผู้ใหญ่ก็ดีออก

  2. ขอต่ออีกอัน

    แล้วก็ชอบส่วนที่พูดถึงเวลาที่จำกัดของเราทุกคน บางทีคนเราใช้ชีวิตมั่วๆซั่วๆไหลๆไปตามโลกทำชั่วทำเลวไปเรื่อยเพราะไม่ได้คิดเรื่องนี้น่ะแหละ

    ถ้านึกได้ว่าวันนึงตัวเราก็ไม่อยู่ แล้วกลับมาดูแลตัวเองและคนอื่นในแบบที่เราสบายใจก็ถือว่าไม่ประมาทแล้วล่ะ…

  3. อ่านสิ่งที่พี่เจี๊ยบคิดแล้วนึกถึงบทสัมภาษณ์ของคุณนุ้ยแห่ง Youth Venture ค่ะ
    คุณนุ้ยพูดคล้าย ๆ พี่เจี๊ยบเลยว่า ตอนวัยรุ่นเธอทำทุกอย่างแล้ว ทำมาทุกอาชีพแล้ว ถ้าถามถึงเป้าหมายสูงสุดของชีวิตตอนนี้ คุณนุ้ยตอบว่า
    ..อยากอยู่บ้านเลี้ยงแมวเท่านั้น

    จริง ๆ แล้วอ้อว่า มนุษย์เราไม่ได้ต้องการอะไรมากมายหรอก
    ความสุข ความต้องการ ความปรารถนา หรือคำอะไรอื่น ๆ ก็ตามแต่ที่เราใช้เรียกจุดมุ่งหมายของชีวิต มันตั้งอยู่ในความเรียบง่าย
    แต่เพราะสังคม (และอาจรวมถึงคนในสังคมด้วย) ที่ทำให้มันซับซ้อนขึ้นมาเอง

  4. อ่านแล้วชอบ แบบที่แกบอกจริงๆด้วย ขอบคุณนะ : )

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s