โต๊ะตัวเดียวกัน

ย้อนกลับไปเมื่อสองสามปีก่อน,
ตอนที่ยังทำงานที่สนามหลวงได้สักปีสองปี ออฟฟิศขนาดย่อมๆ ของพวกเรา นอกจากจะสามารถแบ่งกั้นเป็นโต๊ะทำงานได้หลายสิบที่, ทำเป็นห้องครัว, มีมุมโซฟาไว้รับแขกได้แล้ว เรายังมีห้องประชุมเล็กๆ ซึ่งเป็นสัดเป็นส่วนที่สุดในบรรดาพื้นที่ทั้งหมด เพราะมีผนังสามด้าน แถมประตูปิดล็อคได้ด้วย มันเป็นสิ่งภูมิใจเล็กๆ ของพวกเรา

ในห้องประชุมไม่ได้มีอะไรมาก และคงไม่หรูหราเหมือนออฟฟิศอื่นๆ
มีของจำเป็นที่ต้องใช้ในการประชุม อย่าง ไวท์บอร์ดกับปากกา, เครื่องเสียง, ทีวีและเครื่องเล่นดีวีดี ที่ขาดไม่ได้คือ เก้าอี้เและโต๊ะสำหรับประชุม

เราไม่รู้ว่าโต๊ะสำหรับประชุมงานของที่อื่นๆ จะเป็นยังไง แต่ที่นี่นอกจากว่าโต๊ะจะมีประโยชน์ในการทำงานแล้ว มันยังแปลงร่างเป็นอุปกรณ์กีฬาที่สำคัญของพวกเราเป็นอย่างมาก

ในช่วงนั้นพวกเราทำงานกันค่อนข้างหนัก ถึงขนาดว่าบางครั้งเลือกที่จะไม่ลงไปเจอแดดเจอลมในเวลาพักกลางวัน เพียงเพราะไม่อยากเสียเวลาละสายตาจากงานที่กำลังติดพัน วิธีการกินข้าวของพวกเรา คือ ฝากแม่บ้านซื้อแล้วนั่งกินข้าวกลางวันไปด้วยทำงานไปด้วย และบางครั้งก็ลามไปถึงมื้อเย็น

การจมอยู่กับงานมันก่อให้เกิดความเครียด
แม้จะตั้งใจทำเป็นอย่างดีแต่บางครั้งก็ไม่สามารถทำงานได้ต่อ เนื่องจากความล้าทั้งกายและใจ

ชาวสนามหลวงในตอนนั้นเลยไปซื้อตาข่าย, ไม้ปิงปอง และลูกปิงปอง แล้วเราก็ใช้โต๊ะสองตัวในห้องประชุมนั่นแหล่ะเป็นโต๊ะปิงปองแทนโต๊ะปิงปองจริงๆ (ซึ่งก่อนหน้านั้นเรามีโต๊ะปิงปองจริงๆ ที่ใช้เป็นโต๊ะสำหรับประชุมงานด้วย แต่เพราะขนาดที่ใหญ่และด้วยอะไรหลายๆ อย่าง เราจึงเปลี่ยนเป็นโต๊ะทำงานจริงๆ ที่สามารถเล่นปิงปิงได้ด้วย….งงมั้ยล่ะ?)

เวลาที่เบื่อๆ เครียดๆ ล้าๆ จากการงาน หรือคิดงานไม่ออก ก็จะมีการชักชวนดวลปิงปองกันเป็นที่สนุกสนานครึกครื้น ถ้าบังเอิญศิลปินแวะเข้ามาก็ต้องได้จับไม้ปิงปองตบโต้ลูกกันอย่างเอาจริงเอาจัง แม้แต่ผู้บริหารของค่ายเอง วันดีคืนดีก็แวะมาโชว์ฝีมือเหมือนกัน

โต๊ะทำงานในห้องประชุมเลยไม่ได้เป็นแค่โต๊ะที่เอาไว้เพื่อประชุมคุยงาน
แต่มันยังเป็นพื้นที่เอนกประสงค์ของพนักงานที่จะมาหาความสำราญในระหว่างเวลางานที่วุ่นวาย เพราะในบางโอกาส เราก็อาศัยมันเป็นที่ประกอบอาหาร เอาหม้อไฟฟ้ามาตั้งทำสุกี้กินกันด้วย

ก็แค่โต๊ะตัวเดิม
ก็แค่โต๊ะตัวเดียวกัน
สุุดแท้แต่ว่าเราจะมองเห็นว่ามันมีคุณค่าและให้ประโยชน์กับเราสักกี่มากน้อย

มันมาตั้งอยู่ที่สนามหลวงก็เลยทำได้หลายหน้าที่
แต่ถ้าไปอยู่ที่อื่นก็อาจจะถูกมองเป็นแค่โต๊ะธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง

โต๊ะเอนกประสงค์ตัวนี้ก็คงไม่ต่างจากเราในวันที่ใครบางคนไม่เห็นคุณค่า หรือเห็นแต่เพียงว่าเราก็แค่โต๊ะ
เราไม่ได้บอกว่าการมองแบบนั้นมันผิด เพียงแต่เราอาจจะอยู่ผิดที่ผิดทางไปสักหน่อย หรือไม่เราก็ต้องทำให้เขาเห็นว่าโต๊ะตัวนี้มันมีประโยชน์แม้จะเป็นแค่โต๊ะ อย่างน้อยถ้าเราได้ทำหน้าที่การเป็นโต๊ะที่ได้รับมอบหมายมา ถ้าจะไม่ได้รับแม้สักคำชมหรือการชายตาแลเราก็ไม่ควรจะต้องไปใส่ใจในเมื่อเราได้ยืนหยัดในสิ่งที่เราเป็นอย่างเต็มที่และดีทีุ่สุดแ้ล้ว

Advertisements

6 thoughts on “โต๊ะตัวเดียวกัน

  1. ตอนนั้นเราทำงานกันหนักชิงๆด้วยเนอะ
    แต่ไม่รู้สึกเหมือนกำลังทำงานเหอะ 🙂

  2. มันเคยเป็นห้องนอนของผมอยู่หลายครั้ง
    ปล.พูดถึงพี่ปออยากเจอพี่ปอใครมีที่อยู่บ้านเค้ามั่งมั้ย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s