someone

อกหัก

ใครๆ ก็ควรเคยอกหัก
ถ้าหัวใจยังมิด้านชาแช่แข็งก็คงโดนหักอก หรือไปหักอกใครบ้าง

ตั้งแต่เกิดมาโดนหักอกไปกี่ครั้ง, เคยลองนับนิ้วดูมั้ย?
และเคยลองนึกเล่นๆ บ้างหรือเปล่าว่า การอกหักครั้งไหนที่แรงสั่นสะเทือนมันเลื่อนลั่นรุนแรง เข้าข่ายว่าเป็นการอกหักที่เปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนความคิด หรือเปลี่ยนหัวใจเราไปเลยน่ะ

ขึ้นชื่อว่าเป็นสัตว์สังคม เลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วที่จะต้องสร้างสัมพันธ์ และแน่นอนว่าต้องเสี่ยงกับการสูญสัมพันธ์ โชคดีอยู่บ้างที่บางสายใยมันไม่แน่นหนา ไม่พันตัวเราเยอะ เมื่อมันจางลงไป กับบางครั้งแทบไม่รู้สึก

แต่เพราะมีบางเยื่อใยที่มันห่อหุ้มเราไว้จนหนา แบบที่ว่าถ้ามันบางลงเราจะรู้สึกทันทีนี่ซิ ถึงทำให้เราอกหัก

การอกหักแบบนั้นน่ะเรามี,
ยังจำได้แม่นเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวาน
ไม่รู้เหมือนกันว่าจดจำเอาไว้ทำไม สงสัยเพราะจะได้จำเอาไว้เป็นบทเรียนละมั้ง เพราะเราเชื่อว่าต้นเหตุของการปริลอกของความสัมพันธ์ที่ได้สูญหายไปนั้น มันก็มาจากตัวเราเองส่วนหนึ่ง

พวงมาลัย
อกหักครั้งแรกของเราเกิดขึ้นตอนประถมฯ
เราเป็นเด็กบ้านถลอก ปริร้าว (ตอนนั้นบ้านเรายังไม่ถึงกับแตก) เลยไม่รู้ตัวว่าต้องการความรัก ความเอาใจใส่จากคนรอบข้าง จริงๆ ก็เป็นธรรมดาของเด็กนั่นแหล่ะ ที่เมื่อทำอะไรที่คิดว่าดีก็อยากจะอวด อยากจะได้รับคำชมจากผู้ใหญ่

มีอยู่วันนึง เรานั่งร้อยมาลัยส่งครูอยู่ที่บ้านย่า พร้อมๆ กับหลานคนอื่นๆ ที่นั่งทำงานประดิษฐ์อยู่ด้วยกัน พอเราร้อยเสร็จก็เอาให้ย่าดู หวังจะได้คำชม เพราะเราเป็นคนร้อยมาลัยสวยจริงๆ เราร้อยมาตั้งแต่เด็กๆ กลายเป็นว่าย่าไม่สนใจแม้แต่จะมอง หันไปชมของคนอื่นอยู่นั่นแล้ว ความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนโลกถล่ม เราไม่มีตัวตนในสายตาใครๆ

ยิ่งเราเป็นเด็กที่ไม่เจ๊าะแจ๊ะ ไม่ช่างเอาอกเอาใจด้วยแล้ว ตอนหลังมาเรายิ่งกลายเป็นเด็กที่อยู่ในโลกของตัวเอง ไม่ชอบเข้าหาญาิติๆ เข้าใจเอาเองตอนหลังว่ามันคือ การกลัวถูกปฏิเสธ

แม้ตอนหลังที่โตขึ้นแล้ว จะได้รับรู้เหตุผลบางประการของย่าและญาติๆ ในสมัยนั้น และความสัมพันธ์มันก็ถูกพัฒนาดีขึ้นก็ตาม แต่ปมของเหตุการณ์เล็กๆ วันนั้นมันก็ยังฝังแน่นไม่หลุดไปเสียที รวมถึงปมเรื่อง “ใครๆ ก็ไม่รัก” ยังตอกย้ำเราอยู่เรื่อยมา

เพื่อนร่วมห้อง
ตอนเราอยู่ ม.6 มีเพื่อนในห้องหลายคน รวมถึงเพื่อนสนิทในกลุ่มสอบติดโควตาที่ ม.เชียงใหม่ไปด้วยกัน เราและเพื่อนสนิทคนนั้นก็เลยเป็นรูมเมทไปโดยปริยาย และเพราะมีเพื่อนสอบติดมาเยอะนี่แหล่ะ ทำให้เราอุ่นใจ ไม่คิดว่าต้องรีบหาเพื่อน หรือเติมสังคมใหม่ๆ

เมื่อมาอยู่ด้วยกัน ก็ได้้เห็นข้อเสียของแต่ละคน โดยเฉพาะของเราที่ทำให้เพื่อนคนนั้นเสียใจอยู่บ่อย และประกอบกับเพื่อนคนนั้นเริ่มมีเพื่อนใหม่ มีสังคมใหม่ เราเลยเริ่มเหงา และน้อยใจจนมีเรื่องมีราวกันบ่อยๆ

เมื่อจบปีสอง เราต้องดิ้นรนหาหอพักกันใหม่ เพื่อนคนนั้นก็มาบอกกับเราว่ามีรูมเมทแล้ว
เราเคว้ง เราคว้าง
เราจะไปจับกลุ่มกับใคร
เรายังไม่มีเพื่อนใหม่ที่สนิทพอจะอยู่ด้วยกัน แต่เพื่อนเราได้หอพักแล้ว

จำได้ว่าเราดิ้นรนไปอยู่กับคนโน้นคนนี้ ย้ายหอไปมาหลายครั้งมาจนรู้สึกเสียคุณค่าในตัวเอง รู้สึกแย่ว่าเื่พื่อนไม่รัก เพื่อนทิ้งขว้างเราอย่างไม่สนใจว่าเราจะมีที่อยู่ที่ทางไปยังไง

เมื่อเราลงตัวกับชีวิตเราก็เลิกเสียใจซะดื้อๆ
ตัดเพื่อนคนนั้นออกจากชีวิตไปซะเฉยๆ
ไม่ติดตามข่าว ไม่สนใจ ไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็น ไม่อยากติดต่อ, กระทั่งทุกวันนี้

เราไม่ได้โกรธแล้ว คือ ไม่รู้สึกอะไรเลยสักอย่าง
มันเสียใจจนความรู้สึกมันกลับเป็นสูญ-ศูนย์

นี่เป็นการอกหักที่เราตัดใจได้เด็ดขาดครั้งแรกในชีวิตอย่างไม่น่าเชื่อ

เปราะบาง
การอกหักครั้งล่าสุดอาจจะเพราะเราิคิดว่าสายใยเรามันแน่นเหนียว
แท้ที่จริงแล้วมันเปราะบางราวแก้ว

หล่นเบาๆ หนึ่งครั้งยังมีรอย
นับประสาอะำำไรกับการหล่นโครม

เป็นการอกหักที่เสียใจจนบอกไม่ถูกว่ามากแค่ไหน,
คล้ายกับสูญเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป
นึกขึ้นมาเมื่อใดก็น้ำตาไหลทุกที

แม้จะบอกว่าตัวเองว่าทำใจได้แล้ว,
แต่เรารู้ดีว่าไม่มีทางทำใจ และตัดใจได้เลย
อาจเป็นเพราะน้ำหนักของความสำคัญของความสัมพันธ์ครั้งนี้มันมาก

เป็นเหมือนก้านบัวที่ยังเหลือใยบางๆ เอาไว้แม้จะถูกตัดด้วยคมมีด
มาคิดๆ ดูแล้วด้วยสติ,
อยู่กันแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน รักษาระยะห่างจะได้ไม่ทำกันและกันเจ็บปวด
แต่ประเด็นคือ หัวใจเรายังเจ็บปวดอยู่ไม่ยอมหายนี่ซิ

Advertisements
Standard

3 thoughts on “อกหัก

  1. อ้น says:

    ต้องบอกว่า อกหัก ดีกว่า รักไม่เป็น หรือเปล่านะ ??

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s