กระดึ้บ

หายไปนานมาก, จริงๆ

ทั้งๆ ที่ก็อยากมาเขียน มาเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้เหมือนเคยๆ

แต่ก็กลายร่างเป็นมนุษย์ขี้เกียจจนน่าจะได้รับประกาศนียบัตรไปซะ

เอาเป็นว่าตอนนี้มาบอกเล่ากันให้หายคันมือ หายคาใจสักหน่อยละกัน

ตอนนี้เราก็ยังอยู่ในสถานภาพของคนไร้งานประจำ

เพราะเลิกสมัครงานจริงจัง โดยเฉพาะงานประจำไปพักใหญ่แล้ว

ก็อาศัยยังชีพด้วยเงินเก็บที่เหลือนิดหน่อย และจ๊อบนั่นนี่ที่พอมีพอกินไปวันๆ

มีเครียด มีเหนื่อยใจบ้างตามประสาคนขี้กังวล

แต่โดยรวมชีวิตก็ยังแล่นไปได้แบบกระดึ้บๆ

เรื่องส่วนตัวที่รวมถึงส่วนใจนั้นก็ปกติ

หมายความว่าไม่ได้ทุกข์ ไม่ได้สุขมาก กลางๆ กำลังพอดี

ซึ่งเราชอบมากกว่าเวลาที่สุขล้นอก ทุกข์คับใจนะ

คนเราจะต้องการอะไรมากไปกว่าความธรรมดา และปกติสุขล่ะ

เรื่องสุขภาพก็เรื่อยๆ

ไปหาหมอทุกเดือน กินยาทุกวัน อาการก็ดีขึ้น

หมอเปลี่ยนยาบำรุงให้เมื่อปลายเดือนที่แล้วเพราะผลตรวจเลือดไม่น่าพอใจเท่าไร แต่ยังไม่ร้ายแรง มีผลข้างเคียงจากการเป็นรูมาตอยด์ คือ อาการตาแห้ง ซึ่งเราก็แก้ไขด้วยการไปตัดแว่นมาเรียบร้อย ใส่เฉพาะตอนที่นั่งหน้าคอมนี่แหล่ะ

ใส่แว่นแล้วอาการตาแห้ง ปวดตาก็ทุเลา

ไม่ต้องหยอดตาด้วยน้ำตาเทียมอีกต่อไป

.

.

.

ก็คงจะเท่านี้หล่ะ

ชีวิตช่วงนี้เรียบราบไม่ฉาบฉวย ไม่หวือหวา ไม่เร่งร้อน

ดูเป็นคนอายุขึ้นต้นด้วยเลขสามที่ชิลเกินไปหรือเปล่า…เราเองก็ยังสงสัย

Advertisements

One thought on “กระดึ้บ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s