ฉันกับเธอ

หายหน้าไปสิบกว่าวัน

เธอกลับบ้าน,

ฉันอยู่ห้อง

ได้ยินก็แค่เสียงผ่านสัญญาณโทรศัพท์, ซึ่งก็แน่ละ ฉันเป็นฝ่ายโทรไป

.

.

.

แล้วเมื่อวานเธอก็ตัวเปียกโชกมายืนอยู่ที่ข้างล่าง

ฉันตลกกับภาพทุเรศๆ ที่เธอโดนฝนเล่นงาน แต่ทำไมไม่รู้ทั้งที่เธอน่าเกลียดปานนั้น,

แต่ฉันว่าวินาทีนั้น เธอน่ารักมาก

ในสถานที่เดียวกัน,

ฉันนอนอ่านหนังสือ ส่วนเธอนั่งอยู่หน้าโน้ตบุ๊ค

ต่างคนต่างอยู่ในที่เดียวกัน ณ ขณะเดียวกัน

ฉันแอบหันไปมองเธอบ้าง, ตั้งคำถามโน่นนี่บ้าง

เธอเล่าอะไรให้ฟังบ้างตามที่เธออยากจะเล่า

เราดื่มเบียร์จากแก้วเดียวกัน,

เธอเปิดเพลงเพราะๆ ให้ฟัง เราร้องตามบ้าง วิเคราะห์เนื้อหาเพลงบ้าง

เราหัวเราะท้องแข็งกับกระทู้ไร้สาระ

เป็นหนึ่งวันหนึ่งคืนที่มีค่ามากสำหรับฉัน,

ส่วนเธอจะรู้สึกยังไงฉันไม่สน นั่นมันเรื่องของเธอ

ฉันขอแค่นี้ก็แล้วกันนะ

ขอบคุณสำหรับของขวัญในการเริ่มต้นปีใหม่ๆ แม้เธอจะไม่รู้ตัวว่าให้มาแล้วก็ตาม

แต่ฉันรับไว้แล้วหล่ะ

Advertisements

3 thoughts on “ฉันกับเธอ

  1. เก็บไว้แต่ความรู้สึกดีดี…
    เวลาที่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ…มันก็ สุขใจ…นะ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s