ออกแวว…เขียน

เมื่อคราวก่อนเล่าเรื่องวี่แววการชอบเที่ยวของเราเอาไว้ แล้วก็ค้างชีวิตภาคที่สองของเราเอาไว้ด้วย วันนี้อากาศดีเลยจะมาเล่าให้จบไปซะเลย

ตอนเราเป็นเด็กก็มีชีวิตส่วนที่ปกติ ธรรมดาอย่างที่บอกไปแล้ว คือ ก็ชอบไปเล่นกับคนอื่น

แต่

คนอย่างเราก็มีโลกส่วนตัวสูงมากมาแต่ไหนแต่ไร,

ตั้งแต่จำความได้ เราก็ชอบอยู่คนเดียว เล่นคนเดียว จนเราก็งงตัวเองว่าเป็นอะไรของเอ็ง!

ไอ้ชีวิตอีกภาค อีกด้านนึงที่ชอบอยู่กับตัวเองนี่แหล่ะที่ทำให้เราออกแวว…อ่านเขียน

writing

ถ้าวันไหนไม่มีอารมณ์อยากจะสุงสิงกับญาตพี่น้องหรือเด็กแถวบ้าน

เราก็จะหมกตัวอยู่ในบริเวณบ้าน ที่โปรดที่สุดคือ สวนมะม่วงหลังบ้าน เพราะมันเงียบ สงบ ลมเย็น ร่มรื่น จำได้ว่ามีคนเอาเปลไปผูกไว้ใต้ต้นมะม่วง เราก็ยิ่งติดเข้าไปใหญ่

กิจกรรมที่ชอบทำก็คือ อ่านหนังสือและเขียนหนังสือ

หนังสือที่อ่านก็พวกหนังสือเรียน, หนังสืออ่านนอกเวลา, หนังสือการ์ตูน และนิตยสารที่ผู้ใหญ่ในบ้านซื้อมาอ่านๆ กัน (สมัยนั้นบ้านไม่มีฐานะเลยไม่มีโอกาสซื้อหนังสือมาอ่านเอง พอโตขึ้นเลยเข้าใจว่าทำไมชอบซื้อ ชอบเก็บหนังสือ) ไม่แน่ใจว่าทำไมเราชอบอ่าน เดาว่าตอนแรกคงแค่อยากหัดอ่านออกเสียงให้คล่อง ตอนหลังเลยถนัดอ่านอ่านในใจไปด้วย

พออ่านไปได้สักพักเราก็เอาสมุดมาขีดๆ เขียนๆ อะไรของเราไปเรื่อย

กลอนเปล่าๆ (ยิ่งกว่ากลอนเปล่า)

เรียงความ

เพลง

บันทึก

นิยาย

นิทาน

ฯลฯ

คือ ณ ตอนนั้นเด็กอย่างเราคงไม่รู้ประเภทหรอกว่าไอ้ที่คิดๆ และเขียนขึ้นมานั้นมันเรียกว่าอะไร รู้แค่ว่าพอคิดอะไรได้ก็อยากเอาดินสอ ปากกามาเขียนเก็บไว้ในสมุด แล้วก็เอามานั่งอ่าน นั่งชื่นชมอีกที

นั่งเล่าไป ก็นึกภาพตัวเองตอนนั้นไปด้วย,

เราว่าเราเป็นเด็กเพี้ยนๆ แล้วก็ออกแนวเพ้อเจ้อ

บางทีก็พูดคนเดียว ร้องเพลงที่แต่งสดๆ ขึ้นมาคนเดียว นั่งสัมภาษณ์ตัวเองอะไรไปเรื่อยเปื่อย

สงสัยใช้จินตนาการจากการอ่านและการเขียนมากไปหน่อย เลยปะปนกับชีวิตด้านแปลกๆ ของตัวเอง

แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีอยู่อย่างที่ไอ้นิสัยชอบอ่าน ชอบเขียนมันไม่ได้หายไปตอนที่โตขึ้น แต่กลายเป็นว่าทำให้เราติด เคย และยังชอบมันมากขึ้นเรื่อยๆ ซะอีก แต่ก็ไม่คิดว่าความชอบส่วนตัวจะทำให้มันกลายเป็นอาชีพของเราในปัจจุบันเข้าด้วย คงต้องนับว่าเป็นโชคชั้นที่สองที่เราได้เอาสิ่งที่ชอบและถนัดมาใช้เลี้ยงตัวเอง

แม้จะรู้ดีว่าความชอบกับความเก่งมันคนละเรื่อง

แต่เราก็ดีใจและภูมิใจที่มีโอกาสได้อยู่กับสิ่งที่เรารักและคุ้นเคยกับมัน

อย่างนี้ถ้าไม่ขอบคุณไอ้เด็กประหลาดที่มีชีวิตสองด้านก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วเนอะ

Advertisements

2 thoughts on “ออกแวว…เขียน

  1. วันก่อนไปร้านหนังสือเดินทาง
    เจอหนังสือเล่มนึง ชื่อไรหว่า
    ชอบเรื่องนึงคนเขียนชื่อสุนันทา..
    อ๋อ เล่าเรื่องร้อน อะไรนั่นใช่มั้ยนะ ( :

  2. กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ
    อุดหนุน ‘เล่าเรื่องร้อน’ แล้วเหรอ ^^

    ปล. ลองอ่านเรื่องของคนเขียนชื่อ ‘พฤศจิกา’ ด้วยซิ เป็นนามปากกาเรื่องแต่งของ ‘สุนันทา’ นะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s