ออกแวว…เที่ยว

เดินทาง-ท่องเที่ยว

นั่นคือ หนึ่งอย่างในชีวิตที่บอกได้เลยว่ายิ่งกว่าชอบ

เคยนั่งคิดกันบ้างมั้ยว่าเมื่อตอนเด็กๆ ไอ้วี่แววสิ่งที่เราชอบ วี่แววสิ่งที่เราได้ทำ หรือ แม้กระทั่งวี่แววของการได้เป็นอะไรก็ตามแต่ มันโผล่ขึ้นเอาตอนไหน และเรายังจดจำมันได้รึเปล่า

สำหรับเรา,

พอมานั่งย้อนดูแล้ว ไอ้ความชอบเที่ยว อยากเดินทางโดยเฉพาะต่างจังหวัด หรือ ที่เที่ยวทางธรรมชาติเนี่ยน่าจะเริ่มเอาเมื่อตอนประถม

ตอนนั้นเราก็เหมือนเด็กปกติทั่วไปที่ชีวิตมี 2 ภาค (หวังว่าคนอื่นคงเหมือนกันนะ) 

ภาคแรกก็คือ ชอบออกไปเล่นกับเด็กแถวบ้านที่รุ่นราวคราวเดียวกัน (ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้ชาย) ใครไปไหน เราขอไปด้วย จะไปโดดน้ำ, ตกเบ็ด, จับปลา, วิ่งไปกลางทุ่ง, เข้าไปไปเก็บผลไม้ ฯลฯ เรียกว่ามาตะโกนหน้าบ้าน เราวิ่งจี๋ตามตูดไปติดๆ

ไอ้จุดเริ่มต้นเล็กๆ ตรงนี้เราว่ามันปลูกฝังนิสัยติดเที่ยว ชอบเดินทางแน่ๆ

เราอาจจะโชคดีอีกหน่อยก็ตรงที่เกิดและโตในต่างจังหวัด สมัยนั้นตำบลวัดไทร อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ ไม่ถึงกับเจริญอะไรมาก แต่ก็ไม่ได้ล้าหลังไปซะทุกอย่าง เราเลยโตมาพร้อมๆ กันทั้งธรรมชาติและความศิวิไลซ์ แต่อาจจะเอียงเอนไปทางแรกซะเยอะ

หน้าบ้านเป็นแม่น้ำปิง

หลังบ้านเป็นทุ่งนา

ข้างบ้านเป็นป่าผล

ที่บ้านเป็นสวน

ตอนว่ายน้ำเป็นครั้งแรกก็ที่แม่น้ำปิงสายใหญ่ใสสะอาดของเรานี่แหล่ะ

ทำทีเป็นหัดเดินป่ากับเพื่อนๆ แถวบ้านก็ที่ป่าข้างบ้านนั่นหล่ะ

อยากกินผลไม้อะไรก็ปีนเก็บ หรือ สอยเอาจากต้น

ช่วงฤดูทำนาเราก็ตามที่บ้านไปดูตั้งแต่ขั้นตอนแรกจนได้ข้าวสารเก็บไว้กิน

yellow

ไอ้บรรยากาศบ้านๆ แบบนี้นี่แหล่ะที่เราซึบซับและหลงใหลมันอย่างไม่รู้ตัว อยู่เมืองกรุงนานๆ ก็ครั่นเนื้อครั่นตัวอยากจะออกต่างจังหวัด ไปนอนเล่นสักคืนก็เป็นการเรียกพลังได้อย่างดีแล้ว

ส่วนไอ้การอยากรู้อยากเห็นและการผจญภัยเล็กๆ น้อยๆ ที่ผ่านมา มันคงเป็นสารกระตุ้นและภูมิคุ้มกันบางอย่างให้เราเที่ยวอย่างง่ายๆ ไม่ติดหรู เน้นบรรยากาศ และการซึมซับอารมณ์ของสถานที่นั้น ณ เวลานั้นๆ เป็นพอ

แววเที่ยวออกตั้งแต่ประถม

คราวหน้าจะมาต่อ ‘ชีวิตภาคสองของเด็กหญิงสุนันทา’ ว่าแววที่จะออกเรื่องต่อไปคือ…

Advertisements

5 thoughts on “ออกแวว…เที่ยว

  1. เรากับการท่องเที่ยว หลับตานึกทีไรก็เห็นตัวเองนอนกลิ้งกลิ้งอยู่ที่เบาะหลังของรถโตโยต้า โดยที่เบาะคู่หน้ามีพ่อและแม่ประจำการอยู่ทุกที ความที่พ่อเดินทางบ่อยเพราะต้องไปดูตัวแทนปั๊มน้ำมันต่างจังหวัด ภรรยาและลูกจึงติดสอยห้อยตามไปด้วยโดยปริยาย

    ควรจะเรียกว่าการท่องเที่ยวได้มั้ยเราก็ไม่รู้ แต่ความสุขของเราอยู่ที่การมองหาอะไรบางอย่างที่บอกว่าเรากำลังอยู่ที่ไหน ชัดเจนที่สุดที่เห็นบ่อยที่สุดคือป้ายสาขาหน้าธนาคาร

    การท่องเที่ยวแบบเราในวันนั้นไม่ได้นอนโรงแรมหรู ส่วนมากนอนตามบ้านพักรับรองของคลังน้ำมัน เราก็เรื่อยเปื่อยของเราไป จำได้ว่าเราจะมีความสุขเป็นพิเศษถ้าไปที่ไหนแล้วพบว่าเขามีลูกรุ่นราวคราวเดียวกับเรา

    ดูเหมือน reply นี้จะยาวเกินไปเสียแล้ว, แต่ก็ขอบคุณที่ทำให้มีโอกาสย้อนนึกไปถึงวันเก่าๆ เหล่านั้น.

  2. เป็นเด็ก ตจว.เหมียนกันรึเนี่ยะ

    ตอนเด็กๆเราใช้ชีวิตอยู่ที่หัวหิน วิ่งเล่นตากแดดตัวดำทุกวัน…แต่มีความสุข สนุก สดชื่น อย่างบอกไม่ถูก…ร่างกายมันกระปรี้กระเปร่าทุกครั้งที่ได้เหยียบเม็ดทราย ปีนต้นไม้ ขี้จักรยาน วิ่งเล่นในที่กว้างๆฯลฯ ตอนเข้ามาเรียนกรุงเทพฯใหม่ๆ จิตตกอยู่นานเหมือนกัน สภาพแวดล้อมเปลี่ยนแบบ 180 องศา…ต้องอยู่ในที่แคบๆ ชีวิตประจำวันมีแต่เรียน เรียน เรียน และเรียน…

    บางทีก็อยากให้โดเรมอนอยู่ในโลกแห่งความจริง…จะได้ขอยืมไทม์แมชชีนซะหน่อย

  3. ผมเกิดและโตใน กทม. จังหวะชีวิตแบบนี้มีน้อยมากๆ เด็กๆก็ยังเล่นกับเพื่อนแถวบ้านบ้าง พอโตมาหน่อยก็เริ่มชอบที่จะอยู่บ้านมากกว่า เรื่องไปเที่ยวกับครอบครัวนี่ก็น้อยจนนับได้เลย เพราะพ่อกะแม่ทำงานที่บ้านไม่มีวันหยุด เหมือนคนอื่นเค้า ต้องอาศัยไปเที่ยวกับญาติๆแทน แต่ยังไงก็ดี ชีวิตผมก็มีความสุขพอละ

  4. ชอบจริงๆ
    มาเม้นท์แลกเปลี่ยนเรื่องราวกันยาวๆ
    ^^

    ปล.น้องดา
    พี่ก็ไม่ค่อยได้เที่ยวกับที่บ้านนะ เพราะพ่อแม่ทำงานตั้งแต่เด็กเหมือนกัน
    ชินกับการตะลอนคนเดียว และก๊วนแก็งค์

  5. ผมพึ่งชอบเดินทางจริงๆก็ตอนทำงานได้พักนึงนี่แหละ

    บ้านผมไม่ค่อยไปเที่ยว พอไปทีก็ถือเป็นเรื่องใหญ่โต เวลาไปมันก็สนุกดี แต่ขั้นตอนระหว่างทางก็น่าเหนื่อยหน่าย ผมเลยไม่ได้ชอบมันสักเท่าไหร่

    ตอนเรียนมหาลัยก็เฉยๆนะ อาจจะเพราะไม่ค่อยมีเพื่อนตอนมหาลัยเลยไม่ได้ไปไหนบ่อย แต่ผมชอบออกไปนอกบ้านนะ ชอบไปดูว่าคนเค้าทำอะไรกัน

    พอทำงานนานๆนี่แหละถึงได้รู้สึกว่าไปเที่ยวน่ะดี มันสบายมากๆโดยเฉพาะกับคนที่ชอบดองงานไว้แบบผม มันเหมือนเป็นการทิ้งความรับผิดชอบไว้ก่อน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s