somewhere

ใจยิ้ม

ช่วงขณะนี้ในใจของเราเกิดอาการยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ในแบบที่เรารู้สึกว่ามันเป็นการยิ้มที่ปลอดโปร่ง สงบ และสบายใจ อาจเพราะช่วงที่กลับบ้านมีอะไรที่เราอยากจดจำไว้

  • ตอนค่ำเมื่อวานชักชวนญาติพี่น้องที่บ้าน จุดเทียนชัยถวายในหลวงพร้อมกับคนไทยทั่วๆ โลก จุดเสร็จก็เอาเทียนไปวางไว้ด้วยกันที่รั้วหน้าบ้าน มองออกไปจากในบ้านเทียนดวงน้อยๆ หลายดวงวูบไหวในสายลมตอนค่ำ…สวยงามจับใจ
  • คุยกับพ่อแบบไม่เถียง ไม่ทะเลาะกัน
  • บรรดาญาติๆ บอกว่าน้องชายเราดีขึ้น ดูเป็นผู้ใหญ่ เข้าใจโลก และยอมรับการกระทำของตัวเอง เราก็รู้สึกอย่างนั้น และที่ดีใจมากยิ่งกว่าคือ น้องบอกว่าจะกลับมาเรียนต่อหลังจากที่ขอหยุดเรียนไปเพราะความขี้เกียจและเหลวไหล
  • เล่นกับหลาน อุ้มหลานที่เพิ่งลืมตาดูโลกเมื่อไม่กี่เดือน (ลูกชายของลูกพี่ลูกน้อง) ถือเป็นเหลนคนแรกของบ้านเรา ดีใจแทนย่าที่ได้อุ้ม ได้เห็นเหลน…คิดถึงปู่จัง
  • ดูรายการวันวานฯ แล้วพาไปบ้านศรีหนุ่ม เราเพิ่งรู้สึกว่าคิดถึงและผูกพันธ์กับคนนี้มากเป็นพิเศษ ทั้งที่ไม่ได้มีความเกี่ยวพันอะไรกันเลย น้ำตาซึมเมื่อเห็นภาพความอบอุ่นของครอบครัวนี้
  • อากาศที่บ้านนอกของเรากำลังสบายร่างกาย ไม่หนาว ไม่ร้อน
  • ได้ MMS จากใครบางคนที่ตอนนี้เราห่างไกลกันหลายร้อยกิโลเมตร…แม้จะรู้ว่าเขาไม่ได้คิดถึงเรามากอย่างที่เรารู้สึกกับเขา แต่เขาก็ยังนึกถึงเรานะ

ได้มีความสบายใจแบบพอเพียงอยู่ที่บ้านกับคนที่บ้าน รู้สึกดีนะ ไม่อยากกลับกรุงเทพแล้ว

Advertisements
Standard

3 thoughts on “ใจยิ้ม

  1. intrashwetrust says:

    เราก็อึ้งอึ้งเหมือนกันนะ ตอนดูรายการวันวานยังหวานอยู่น่ะ
    ตอนที่ลูกในบางรักเข้าไปกอดพ่อในบางรักน่ะ
    น้ำตาซึม

  2. กลับไปบ้านมาเหมือนกัน
    กินอิ่ม นอนหลับ อากาศดี
    รู้สึกว่าจะอ้วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s