ชาวเรือ

อยู่กรุงเทพมาห้าหกปี เราใช้บริการเรือแทบนับครั้งได้ และไอ้ที่นับได้ก็ไม่น่าจะเกิน 5 ครั้ง เฉลี่ยแล้วก็ตกประมาณปีละหนึ่งครั้งเท่านั้น ซึ่งจริงๆ ที่เราไม่เลือกนั่งเรือไปไหนมาไหนก็ไม่มีอะไรมาก นอกเสียจากว่ากลัวตกน้ำ แล้วที่กลัวตกน้ำนี่ไม่ใช่เพราะว่ายน้ำไม่เป็น เราว่ายน้ำแข็งเลยแหล่ะ แต่สภาพน้ำสีดำปี๋ในคลองนี่มันไม่น่าอภิรมย์ชมชอบจริงๆ นอกจากจะเหม็นมากๆ แล้ว ไม่รู้สารพันเชื้อโรค เชื้อราอะไรว่ายเวียนวนอยู่บ้าง

นั่นแหล่ะ,

ถ้าเลือกได้ อยู่ดีๆ ใครจะอยากเอาชีวิตไปเสี่ยงกับการตกน้ำกันล่ะ

รถเมล์แน่นก็ยังพอทน แต่เวลาเห็นคนโหนเรือแน่นๆ แล้ว กลัวจริงๆ แถมเรายังเคยมีประสบการณ์ที่เลวร้ายกับการนั่งเรือกลับบ้านย่านรามคำแหงด้วย เลยฝังจิตฝังใจจำซะแน่น และบอกตัวเองว่าจะไม่ขึ้นเรืออีกแล้วถ้าไม่มีเรื่องคอขาดบาดตาย…แต่เมื่อไม่นานมานี้ น้องแยม น้องที่ออฟฟิศชักชวนกลับเรือด้วยกันด้วยเหตุผลที่ว่าเรือเร็วกว่ารถ ตอนแรกเราก็อิดออด จนน้องแยมต้องบอกว่า

“พี่ต้องให้โอกาสเรือมันได้แก้ตัวบ้าง ครั้งที่แล้วเจอเรื่องไม่ดี แต่มันคงไม่ดีไปตลอด”

ได้ฟังดังนั้นแล้ว ดวงตาเราจึงเห็นธรรม ตกลงปลงใจกลับบ้านพร้อมกันโดยเรือ วันแรกก็กล้าๆ กลัวๆ งกๆ เงิ่นๆ ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าป้ายที่ผ่านแต่ละป้ายคืออะไร ยังไง แต่วันหลังๆ เริ่มจำที่ทางได้บ้างแล้ว ที่สำคัญ เราติดใจการนั่งเรือกลับบ้านเอามากๆ แล้ว จนไม่นึกอยากจะเดินจากตึกไปป้ายรถเมล์ซึ่งอยู่ไกลโข แถมยังต้องยืนขาแข็งรอรถเมล์ซึ่งแน่นได้อีก

สมมติว่าออกจากออฟฟิศ 1 ทุ่ม อาจจะถึงห้องแบบเหนื่อยๆ ตอน 3 ทุ่มก็เป็นได้

ตอนนี้รู้สึกชีวิตดีขึ้นมาก ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องลนลาน เดินออกจากออฟฟิศตอนใกล้ๆ 2 ทุ่ม แต่ยังถึงบ้านในเวลาเลย 2 ทุ่มมานิดหน่อย เพราะรวมๆ แล้ว จากท่าเรืออโศกถึงท่าเรือราม 29 ใช้เวลาแค่ประมาณ 15 นาทีเท่านั้น!

ถึงแม้จะไม่ได้ใช้บริการทุกวัน (เช่นวันที่ฝนตก หรือไปทำธุระที่อื่น) แต่ก็พอจะเรียกได้เต็มปากแบบไม่เคอะเขินว่าตอนนี้สุนันทา และชาวคณะ (น้องแยมและน้องกี้) ก็เป็นชาวเรือไปอย่างเต็มตัวแล้วจ้า

Advertisements

13 thoughts on “ชาวเรือ

  1. ฮ่า ฮ่า ดีเป็นที่ซู๊ดดดด เวลาขึ้นเรือต้องถือคติ ยึดให้มั่นและมีสติเท่านั้นพอ :)อ่อแถมอีกนิด หาเพลงมาฟังแทนเครื่องยนต์ของเรือด้วยพี่ ไม่งั้นหูที่มันรับเสียงดังเนี่ย มันจะไม่มีความสุข กล่าวคือ ถ้าจะฟังอะไรดังดังก็ขอให้ฟังเสียงที่เราอยากฟังเท่านั้นแหละจ้า..

  2. คุณสุนันทา

    เวลานั่งเรือ ต้องชักม่านบังน้ำกระเต๊ดด้วยป่าว …

    ฉันเคยโดนน้ำในคลองแสนแสบกระเด็นเข้าปากมาแล้ว

    หูยไม่อยากจะ Said

  3. เก๊าก็เกือบไปไม่ถึงบ้านเหมือนกัน
    เพราะต้องผ่าน ‘คลองตัน’ ด้วย
    ลอดผ่านลำบากนิดหน่อย

  4. ช่วงนี้คนเขียนอะไรที่อ่านแล้วชอบเยอะจังเว้ย อยากเขียนมั่ง เขียนไม่ออก

  5. แถวบ้านแยมเรือก็ชอบนะเพราะว่า สะพานสูง … ลอดง่ายดี

  6. น้องเลิกจ๊ะ
    ถ้าเจ้าจะถ่อเรือมาหาพี่น่ะ
    ลำบากหน่อยนะ
    เพราะ คลองถม

    ป.ล. แต่เพื่อความรักของเรา สู้เขานะ น้องเลิก

  7. แถวบ้านใหม่เราคลองเค้าไม่เหม็นนะ
    หอมชื่นใจ

    แถวคลองเตยน่ะ

  8. เมื่อก่อนก็นั่งเรือไปเรียนทุกวัน แม่ไปส่งที่ท่าน้ำนนท์แล้วก็ไปขึ้นที่ท่าราชินี ตอนเย็นก็มารอรับ เป็นชีวิตที่มีความสงบสุขกว่าตอนนี้มากเลย คงเพราะยังเรียนอยู่ด้วยมั้ง นั่งเรือไปก็ได้เห็นวิถีชีวิตที่เรียบง่ายเหมือนน้ำเจ้าพระยา อยากกลับไปเป็นเด็กอีกจังเยย…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s