หลงทาง

     ตอนไปเที่ยวเวียดนามเรากับเพื่อนเดินหลงกันทุกวัน วันละเกิน 2 ครั้งด้วย ทั้งที่ในมือก็มีแผนที่ ทั้งที่ปากก็ถามใครต่อใคร แต่สุดท้ายก็ต้องเดินอ้อม เดินวนไปนานกว่าจะถึงจุดหมายที่ตั้งใจ หลงมากๆ เข้าก็มีเหนื่อย เมื่อยขา บ่นกระปอดกระแปดกันไปตามประสา

     ฮอยอันเมืองเล็กๆ เรายังหลง

     ไปอยู่เว้แค่คืนเดียวก็แอบงงๆ บ้าง

     อยู่ฮานอยตั้ง 4 คืนยังเดินหลงจนวันสุดท้าย

     หรือ ‘การหลงทาง’ จะเป็นกิจกรรมหลักของนักเดินทาง คิดเอาเองว่าใครต่อใครก็คงหลง ไม่หลงมันจะไปสนุกอะไร คิดดูนะว่าถ้าไปถึงแล้วอ่านแผนที่แม่น จะไปไหนก็พุ่งตรงได้เลย รสชาติแห่งการสัมผัสที่แปลกถิ่นก็คงสูญหายไปหล่ะนะ

     หนหนึ่งเรากับเพื่อนเดินไปเจอร้านขายไอติมเจ้าดังของฮานอยโดยบังเอิญ ตลกดี ทั้งที่เคยอ่านในหนังสือมาแล้วแต่ก็คิดว่าไปถึงแล้วคงหาไม่เจอ

     อีกครั้งหนึ่งเดินไปมั่วๆ ก็โผล่ไปเจอทะเลสาบ Hoan Kien ซะอย่างนั้น ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไปทำอย่างอื่นก่อนแท้ๆ ได้แต่ประหลาดใจว่าเจอได้ยังไง

     ‘การหลงทาง’ ทำให้เราได้คุยกับคนเยอะ ทั้งภาษาไทยปนอังกฤษ แถมด้วยภาษาใบ้ ภาษาท่าทางอันชาญฉลาด ทักษะการวาดภาพประกอบที่คนดูคงฉงน แถมในระหว่างทางที่เราเดินหลงๆ ไปมันก็ให้เราเจอความสวยงามรายทางที่ถ้าเราพุ่งตรงไปคงไม่มีวันเจอ

     หลงทางอาจทำให้เสียเวลา

     แต่เวลามันไม่ได้มีค่ามากเสียจนเราจะยอมเสียมันไม่ได้

     โดยเฉพาะถ้าหลงแล้วไปเจอทางใหม่ๆ

     ก็เท่ากับว่าเราได้มากกว่าเสีย

     walk.jpg

    

    

Advertisements

3 thoughts on “หลงทาง

  1. เห็นด้วย เวลาไปเที่ยวไม่เคยกลัวกลงทางเลย
    หลงๆไปมาๆนั่นแหละเที่ยวอยู่
    หาทางกลับให้ได้ตอนจบก็พอ

  2. หลงกับเพื่อนไม่มีเหงาอยู่แล้น
    ยิ่งหลงไปเจอ seafood โคตรอร่อยอีก
    โอ้ววว คิดถึงจัง…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s