โดดเดี่ยวแต่ไม่เปลี่ยวเหงา

cimg5548.jpg

กลับสู่สภาวะ (เกือบ) ปกติ

     ช่วงนี้ติดห้อง จริงๆ เราก็เป็นคนติดห้อง ติดบ้านมาแต่ไหนแต่ไร ยิ่งช่วง 2 เดือนที่ผ่านมาแทบไม่ออกไปไหนเลย แม้โรงหนังสถานที่โปรด นับๆ ดูแล้วเราเข้าน้อยเอามากๆ นี่ถ้าไม่ต้องออกมาทำงาน เราคงกลายเป็นฤาษีจำศีลไปแล้ว

     เราตั้งใจงดเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ในช่วงเข้าพรรษา ซึ่งจริงๆ เราเริ่มไม่ดื่มมาตั้งแต่ก่อนเข้าพรรษาประมาณ 1 อาทิตย์เพราะช่วงนั้นต้องไปหาหมอและกินยา มันเลยเหมือนการบังคับกลายๆ ให้เรางดของมึนเมา และเมื่อไม่คิดจะดื่ม (น่าแปลกมากที่เราไม่ทุรนทุราย) เราเลยไม่อยากออกไปสังสรรค์ตอนกลางคืน ทั้งที่เพื่อนก็หมั่นโทรชวน แต่เราก็ปฏิเสธแทบทุกครั้ง เพราะรู้สึกเหนื่อยๆ ในการเบียดเสียด และหนวกหูกับเสียงเพลง และอยากจะรักษาอาการเจ็บป่วยทางใจ…ซึ่งตอนนี้ดีขึ้นมากจริงๆ

     การติดห้อง หรือการอยู่ห้องของเราก็ไม่มีอะไรมาก และไม่มีอะไรแปลก ไม่มีอะไรพิเศษไปกว่าการนอนอ่านหนังสือนิ่งๆ สงบๆ ทั้งเวลาปกติและก่อนเข้านอน เล่มที่เพิ่งอ่านจบไปหมาดๆ ชื่อ ‘พเนจร’ เป็นหนังสือแปลของ Hermann Hesse (อาจจะคุ้นชื่อจากการที่เขาได้รับรางวัลโนเบลจากเรื่อง ‘เกมลูกแก้ว’ หรือจากเรื่อง ‘สิทธารถะ’) มันเป็นหนังสือเล็กๆ บางๆ มีความหนาไม่ถึง 80 หน้าด้วยซ้ำ มันเป็นเหมือนบทบันทึกการเดินทางของผู้เขียน ซึ่งเขาก็จะบรรรยาย พรรณาสิ่งที่ได้พบเห็น ความรู้สึกต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเขา ณ เวลานั้น

     เราอ่านช้าๆ คืนละบท สองบทเพราะไม่อยากให้มันจบเร็ว

     ความละเมียดละไมของใจที่รักการพเนจรของเขา รวมถึงความสงสัยใคร่รู้ในเรื่องที่เขาค้างคาอยู่มันกินใจเรามาก หลายๆ ความรู้สึก หลายๆ ข้อความมันตรงกับชีวิตในช่วงที่ผ่านมาของเรามากๆ รู้สึกเหมือนโดนอ่านใจยังไงก็ไม่รู้…เหมือนกำลังโดนสายตาของผู้ใหญ่คนหนึ่งคอยมอง และคอยให้กำลังใจเราอยู่ อ่านจบบทสุดท้ายแล้วโล่ง และดีใจมากๆ ที่จัดชั้นกองหนังสือใหม่เลยทำให้เจอเล่มนี้ (ซึ่งจำไม่ได้ว่าซื้อเอาไว้เมื่อไหร่)

     ส่วนเล่มอื่นๆ ที่กำลังอ่านอยู่ก็มี ‘ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ’ ซึ่งเป็นหนังสือแปลเหมือนกัน อันนี้คนแต่งใช้การกระพริบตาบอกตัวอักษรที่ละตัวๆ จนประสมเป็นคำ เป็นประโยค และเป็นเล่มมาให้เราอ่าน เพราะตอนนั้นผู้แต่งเป็นอัมพาตทั้งตัว (อึ้ง ทึ่ง จริงๆ)

     อีกเรื่องคือ ‘จดหมายจากชายชราตาบอด’ รวมเรื่องสั้นของคุณประภัสสร เสวิกุล บอกตรงๆ ว่ายังไม่เคยอ่านเรื่องรวมสั้นของเขามาก่อน ส่วนใหญ่จะอ่านเป็นนวนิยาย แต่อ่านไปแล้วครึ่งเล่ม ชอบมาก เนื้อหาโดยรวมมันร่วมยุค ทันสมัย และว่าถึงชีวิตประจำวันของคนยุคเรา อ่านแล้วจี๊ดดี

     วันหลังจะมาเล่าให้ฟัง…

    

     

Advertisements

6 thoughts on “โดดเดี่ยวแต่ไม่เปลี่ยวเหงา

  1. เอามาให้ยืมซะดีๆ

    (เพิ่งประชุมเสร็จ … และก็เพิ่งตื่น)

  2. tick-อะไร?
    Smells like7-สงสัยเพราะไม่มีอะไรแปลกใหม่ในชีวิตมั้ง
    แบบว่าขาดชีวิตชีวา แต่ก็สงบๆ ดีนะ ส่วนเมื่อวันเสาร์โทษทีที่ไม่ได้คุยด้วย พอดีตอนนั้นหงุดหงิดสุดๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s