นอนไม่หลับ

     เข้าวันใหม่มา 1 ชั่วโมงแล้ว เรายังไม่รู้สึกอยากนอน หรือง่วงเลยสักนิด เหมือนๆ กับที่ช่วงนี้ไม่รู้สึกอยากอาหาร ถ้าจะกินก็เพราะมันหิว หรือปวดท้องจริงๆ แต่กว่าจะหาข้าวกินได้ก็นึกอยู่นานเหมือนกันว่าจะกินอะไรดี เพราะไม่มีอะไรทำให้เราเกิดอาการอยากได้เลย บางทีมันอาจเป็นเพราะกินคนเดียวละมั้ง…แต่ทั้งที่รู้อย่างนั้น เราก็เลือกจะกินข้าวคนเดียวทุกมื้อ เพราะเกิดโรคประจำตัว ‘หนีการสังคม’ ที่มาบ่อยๆ ในช่วงที่ชีวิตเกิดความสับสน แล้วช่วงนี้มันก็มาอีกแล้ว

     อาการของโรค คือ จะไม่อยากเจอหน้าใคร ไม่พร้อมจะเข้าสังคม ไม่สนุกกับการสังสรรค์ในปริมาณคนเยอะ โดยเฉพาะการไปผับ เธค ยิ่งเห็นผู้คนเมามาย เต้นรำอย่างบ้าคลั่ง หัวเราะกันอย่างครื้นเครง เรารู้สึกเหมือนโดนจับเหวี่ยงลงเหว…ไม่พร้อมจริงๆ

     ทั้งๆ ที่ปกติก็เป็นคนนอนดึกมากๆ อยู่แล้ว แต่ดันรู้สึกว่าช่วงนี้เรานอนไม่หลับ เอาหนังมาดูก็แล้ว หยิบหนังสือมาอ่านก็แล้ว แต่มันเหมือนรู้สึกขาดๆ อะไรบางอย่าง ทำได้แต่เดินวนไปวนมา หรือนอนมองเพดานนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น…จนมันหลับไปเอง

     คืนนี้ก็เช่นกัน เราไม่หวังอะไรมากเลยจริงๆ นอกจากขอให้นอนหลับเป็นพอ ไม่ต้องฝันดี…ไม่ต้องฝันถึงใครคนนั้นก็ได้

Advertisements

5 thoughts on “นอนไม่หลับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s